quilting Jeannet

Derde update Ohioblokken

2012-02-17T07:14:00.018+01:00

Dit zijn de vier laatste grote blokken van de Ohiostar . Nu komt het er op aan om ze tot een mooi geheel te combineren....Brrrrrr. Bij dit blok zie je ook het verschil tussen de rode en de donkerrode sashing.

Op een gegeven moment heb ik gewoon gedaan wat ik mooi vond, en niet meer het idee van zoveel mogelijk verschillende stoffen in een blok, dat dacht ik namelijk eerst, maar dat is niet zo. De blokken zijn ook in rust al druk genoeg.Deze vind ik ook erg mooi, voor mij heel bijzonder om zwart in een quilt te gebruiken.

Ik heb zoonlief beloofd dat we het picknick kleed als het klaar is gaan inluiden in het voorjaar met een heerlijke picknick op de fiets in de duinen van Goeree, ( dat is een jaarlijks terugkerend uitje geworden) kinderchampagne mee, sandwiches, lekkere broodjes,salades,zoekend naar een geschikt plekje, dat wil nog wel eens even duren soms voor we daar uit zijn.......manlief enigszins mopperend achter ons aan sjokkend want die houd er niet van om in een duinpannetje op de grond te zitten, doe voor hem maar gewoon een restaurantje met een goede lunchkaart......( of mijn broodjes dat niet zijn......!)

Dit zijn de laatste vier hele blokken.

Dan moeten er nog acht halve blokken aan twee zijden gezet worden, niet helemaal rond de quilt, alleen aan twee zijden, dat is dan meteen weer het aparte.

En tussen de sashings komen allemaal zandlopertjes, die heb ik ook al vast klaar op de snelle methode.

en hier heb ik al vast één hele baan inclusief sashings etc aan elkaar gezet, zien jullie het halve blokje aan de onder en boven kant?

Dan uiteindelijk de finishing touch, de achterkant in elkaar zetten, dat vind ik altijd zo,n naar klusje, ben je haast klaar met een quilt, komt er nog zo,n achterkant achteraan.......en ja, ik wil er altijd wel iets moois van maken.

En dan opeens...na noeste arbeid,is het zo ver en ligt "ze" dan klaar, gestreken, opgevouwen, helemaal "toppie affo", om naar haar (klik) gebracht te worden.......altijd weer spannend.....het wordt allemaal vervolgt.....Ik ga de binding vast maken.

Iedereen weer een gezellig weekend! Heerlijk gevoel altijd als het vrijdag is, vinden jullie dat ook niet? eigenlijk iedere week weer een feestelijk gevoel, twee hele dagen doen waar je zelf zin in hebt, met elkaar, iets bakken,dikke zaterdagkrant, eitje bij het ontbijtje,beetje uitslapen, héérlijk helemaal niets! ( of een binding maken...)

Valentijnsinspiratie

2012-02-13T07:15:00.022+01:00

Valentijnsdag morgen, maar omdat ik altijd heel traditiegetrouw op maandagmorgen een logje zet, en het maar één dag scheelt, vandaag een valentijnsinspiratielogje.Ik wil jullie laten delen in mijn hartenverzameling, opeens, op een dag, was het er, de hartenrage........Deze heb ik zelf gemaakt naar een patroon van Els van Bobbin.De tekst sprak me bijzonder aan, al heel oud, en nog steeds waar.........

Dit prachtige hartje kreeg ik van de hartenruil van Katrien, ehhh....voordat de geefster het herkent ( of niet) het was op een witte ondergrond, maar ik ben meer van het creme, dusse.....thee deed wonderen......

En deze heb ik ooit eens gekocht van Meisje Soed idee! ik vond het ook een erg "soed idee" moet ik zeggen, het hart is geverft met acrylverf en de stitcherie is er op geplakt.

En deze hangt al weer een poosje bij de deur, zelf gemaakt, het grappige is het ruche aan de zijkant en het ophangklosje.

Dit is ook een dierbaar hartje, gekregen van HAAR uit het brabantse, mooi oud blauw, prachtig geborduurd, hangt helemaal schattig aan mijn oud blauwe kastje.

En dit is ook een bijzonder hart, van geperst geitenhaar! en dat ruik je heel goed, gehad van man en zoonlief met kerst..

Met een lichtje erin hangt dit hart van metaal al jaren voor het raam in de erker.

Dit is ook een hart van metaal en die vind ik zelf zoooo mooi, ziet er een beetje antiekerig uit, prachtig!

Net als dit hart, van dezelfde serie, ook van metaal, hangt s, zomers in het tuinhuis.

En hier bakken we altijd een heerlijke valentijnscake in, Mmmmmm, ga ik vandaag lekker doen.

Deze twee harten heb ik gekocht bij de bakker voor mijn eigen twee "Valentijntjes"die zijn namelijk DOL op stroopwafels......

En dan mijn eigen verstuurde Valentijnsharten dit jaar, zelf gemaakt kaartje met een uitgevouwen hartje en getekend op de zentangel manier! Voor al mijn dierbare vriendinnen, wat zou het leven kaal zijn zonder hen, met de één deel je wat anders dan met de andere, maar je deelt wel iets met elkaar, vriendschap!

Dag van de vriendschap,en of dat nou op of via de blog is, of in "real life" het is een heerlijk gevoel, het Valentijnsgevoel! Ik wens het jullie morgen allemaal ook toe, doe iets leuks met je vrienden, je geliefden, het leven moet zo af en toe gevierd worden met een klein feestje,stuur een kaartje, het kan nog vandaag!

Met een lach geef je je geluk door aan een ander!

It giet oan......

2012-02-08T07:12:00.008+01:00

Ehhh, wat "giet ir aon" hoor ik jullie denken? de Elfstedentocht? nou, dat weet ik niet hoor, daar moet je voor bij de Friezen zijn, daar kan ( en mag) ik als Hollander niets over zeggen. Nee, er gaat iets anders "oan". De singer featherweight meeting (klik) zondag 3 juni a.s. in de ~~Overijsselse~~ oeps.....Gelderse keuken bij Bep!

Is me dat een leuk idee! al heel vaak over gebrainstormd hoe leuk het toch wel zou zijn als we met een aantal "singerlovers" bij elkaar zouden kunnen komen, Mmmm, ik zag het al helemaal voor me, allemaal van die heerlijke snorrende machientjes op een rij met tevreden quiltsters er achter.

Ik had het er over met Bep, en Sieneke Singer Featherweight ( zoals ze officieel heet) hoorde natuurlijk alles aan.....nou,ze was niet meer te houden! Ze begon er bijkans spontaan van te naaien!! Dat moet ik helemaal niet hebben natuurlijk, daar hou ik niet van, er moet er één zijn die dat bepaald en dat ben ik toevallig, maar leuk was haar enthousiasme wel.

Ik ben momenteel samen met haar een grappig projectje gestart waarvan ik het voorbeeld hier tegenkwam, gewoon maar een heel aantal van deze blokjes naaien en maar zien waar je uitkomt, leuk idee om je kleine scrapjes weg te werken.Het is in elk geval heel gezellig saampjes.

Je houd van zo,n machientje, of je vind het niks.

Wie het helemaal niet naar de zin heeft is zij van hieronder......, want die mag niet mee......

Dat is te modern, het geluid lijkt niet op het snorren van het singertjes. Het is echt een daagje voor oude dames van een zekere leeftijd......Als ze nu maar weer niet van ergernis mijn stofjes "opvreet"want het is me er één hoor.....zo klikt het uitstekend tussen ons, en er zijn van die dagen dat ik haar wel door het raam kan gooien.......( herkennen jullie het??) Ik hoop echt een aantal singertjes en eigenaren te ontmoeten en dat we met elkaar een dolle dwaze singertjesdag hebben, aan het enthousiasme van Sieneke en mij zal het niet liggen!

Ik hoorde al dat ZIJ en ZIJ en ZIJ gaan......Enne....we zingen bij aanvang allemaal dit lied (klik) we kunnen vast vooroefenen.....Gezellie!!!

Kleurig en fleurig!

2012-02-06T07:14:00.023+01:00

Koning winter regeert over het land en over de bloggen, de ene na de andere mooie sneeuw en schaatsfoto verschijnt op de schermen, toch nog winter, eindelijk winter, of, jammer genoeg winter, wie het weet mag het zeggen, feit is dat we met elkaar weer iets om over te praten hebben in Nederland! Wij hebben hier de oude en rotte appeltjes voor de reeën neergegooid, we zien ze iedere dag, ongelofelijk, als je in de sneeuw kijkt s,morgens dat lijkt het wel alsof er een hele kudde is en het zijn er steeds zes, we zien ze sprinten voor het huis, over de buurmans wei,aan de bosrand, en nu hopelijk vlak voor de serre, ik zit er klaar voor!

Ik heb ~~mijn schaatsen~~ Opa,s schaatsen, maar ter decoratie aan de kast gehangen, doen ze toch nog ergens dienst voor! Mijn eigen schaatsen heb ik weg gedaan, met pijn in mijn hart....want wat ~~hield~~ hou ik van schaatsen, ik was altijd één van de eersten op het ijs, tja........dat heet dus inleveren......

Verder weer een zestal blokken van de ohiostar gemaakt, dat is gelukkig niet inleveren,wat een vreselijk leuk werkje is me dit! Helemaal mijn feestje, want een feestje is het zeker wel, met al die vrolijke kleuren! Daar krijg je het nou lekker warm van.Deze onderste vind ik zelf wel weer heel erg mooi.

Maar wat vind ik dit een uitdaging, het is makkelijk om altijd dezelfde weg te kiezen en steeds veilig met dezelfde rode en blauwe stofjes bijvoorbeeld te werken, maar iets totaal anders heeft ook wel eens wat.

Die oranje stof....Brrrrr, het is een civil war, maar één die ik rustig had laten zitten op de rol in een winkel,en waar ik hard aan voorbij was gegaan.

Nu dus niet, juist niet, kom maar op met die stof! en laat tie nou ook nog het eerste op zijn ook!

Deze groengele stof ook, om van te rillen, het lijkt wel een neon kleur,voor mij dan, zoiets koop ik echt nooit, nu dus wel, ( vorig jaar dan he....) En wat past tie mooi bij de andere kleurtjes.

Hier ook zoiets, ik schrik me telkens naar als ik die combinaties s,morgens zie hangen op mijn prikbord, soms breekt het zweet me uit.....Oh. oh, oh, gaat dit wel wat worden.......is het eigenlijk wel mooi? Zit ik hier niet heel veel werk te verrichten voor noppes?

De tijd zal het leren, soms denk ik: WAUW, en op een ander moment denk ik: Auw.....( van zeer aan mijn ogen)

Ik zet deze sashings er tussen, ik weet het en ik zie het,tis best heftig......maar het rood is niet zo heel erg fel rood als je het hier ziet, er zit een mooi wit/zwart patroontje in en het benadrukt wel het sprankelende van de quilt. Als ik kies voor donkerder rood, dan lijkt het de quilt minder stralend te maken.Er komt nog een rand omheen ( die ik er nog bij moet zoeken, ook weer zoiets...)

Ik zie deze quilt als een zomers picknick kleed als het klaar is, achterop de fiets, picknickmand mee, de bijen en andere insecten komen er op een "draf op af" met al die kleuren......Voorlopig niet, die blijven ook zitten waar ze zitten,want tis me kouhoud hier met die straffe noordooster op de achtergevel!De kachel staat echt roodgloeiend, héérlijke winterwarmte! Geniet nog allemaal van de heerlijke winterweek die voor ons ligt.

Prietpraat, dorpsleed en zen

2012-02-03T07:13:00.030+01:00

Het charmpakketje van maandag is gewonnen door Ada Verbree!! Mail je me even je adres Ada?

Laat ik op deze ijskoude dag in februari eens met een vrolijk voorjaarsquiltje beginnen, hoewel dat nog weer erg ver weg lijkt opeens. Deze tulpenbos heeft mijn moeder ooit, lang geleden, toen ik nog nooit van quilten had gehoord, laat staan van appliqueren, geappliqueerd van paapje stoffen. Hij hangt al jaren bij haar in de gang, en altijd als ik bij haar binnenstap komt er een glimlach om mijn mond.Ze heeft qua applicatie vast niet de lessen van Ted Storm gevolgd, maar de uitstraling blijf ik erg leuk vinden.

Van de week heb ik bij een Mevr. uit Zeeland deze viltketting gekocht, heeft ze helemaal handgemaakt, met mooie paarse steentje afgewerkt, stond het adres van in de landleven. Elly vilt en quilt (klik)

Mijn blogboek van 2011 is ook weer binnen, zoooo leuk! Dat heeft voor mij zo,n meerwaarde van het bloggen, na een jaar heb ik zomaar mijn eigen blogboek met mijn eigen geschreven columns! Leuk toch? Weten jullie nog de verhaaltjes over Gijs en Jans? Helaas is Gijs vorige herfst overleden aan ouderdom, Jans was ontroostbaar en liep luid gakkend verdwaasd in de wei rond, nu heeft buurman een nieuwe Gijs voor haar opgedoken en het leed is weer geleden, wat kan het leven dan toch simpel zijn he? Ging dat nou in het "echie"ook maar zo.....

Dit schaartje is toegevoegd aan de verzameling, had ik al lang mijn oog op laten vallen maar het was steeds uitverkocht, art deco stijl, dat vind ik zo mooi, die ronde hoekige vormen, helemaal blij mee!

Deze mijnheer buizerd ( of is het een Mevr?) zie ik ook iedere dag vanuit het keukenraam. Je ziet ze iedere winter hier steeds meer op het platteland, daar gaat het dus erg goed mee. Ze hebben ook z,on mooie melancholieke roep (klik) naar elkaar hoog in de lucht,Als je een groot kabaal hoort buiten en je ziet allerlei vogels uiteen stuiven in de heg dan weet je weer hoe laat het is. We hebben eens witte duifjes gehad, pauwestaartjes,.......gehad ja........Dat duurt niet lang met deze knaap....hij kwam trouw iedere dag ontbijten......

En dan heb ik nog een staaltje onvervalst dorpsleed te vertellen......Onze ouderwetse ambachtelijke dorps slager stopt er morgen mee na 44 jaar trouwe dienst, nou ja, zullen sommigen stiekem denken, gelukkig is het slechts een slager en geen quiltwinkel......maar toevallig gaat het hier wel om onze slager, onze slager waar we elke week die ambachtelijke gevulde filetlapjes haalden, en die runderstooflappen, en zijn zelfgekookte erwtensoep en goulashsoep,en niet te vergeten, die verse metworsten die we droogden in de gang en waar hij heel veel landelijke prijzen mee heeft gewonnen, juist ja, die daar hangt te drogen op de foto, de allerlaatste........ want tis voorbij, verleden tijd....Het zondagse maal zal toch anders zijn zonder het ambachtelijke stooflapje van Bram..... Ik weet het, er zijn erger dingen, maar dit is toch wel serieus "dorpsleed" voor héél veel mensen, het "Wim Sonneveld" gevoel..........Alleen heet onze slager niet J vd Ven, maar B vd Waal.....

En als laatste kreeg ik nog een tip van Florien, die mijn blog leest, over de grijze vuilniszak over mijn stofjes, daar zou ik ook een tafelzeiltje voor kunnen nemen, wel zo gezellig, en zo is het maar net!Ik ben meteen naar de marskramer gefietst en heb een fleurig zeiltje gekocht, dus nogmaals bedankt voor de tip Florien! ook namens "Beest".........kraakt ietsje minder als je gaat liggen.....

Iedereen een heel fijn weekend, in Vijfhuizen,of ergens anders.Geniet er allemaal van, die lapjes blijven wel liggen en beschimmelen niet. Wij gaan zaterdagavond met gemengde gevoelens genieten van de aller, allerlaatste gourmetschotel........( van DE slager dan wel...) Ik heb voor de liefhebbers nog een linkje naar het Zenzijn ( of worden) of de kunst van het pauzeren, erg leuk om te lezen! Ze voorspellen sneeuw! Heerlijk vooruitzicht, ik ga het bekijken vanuit de serre met een warme kop thee, ook helemaal zen!

Met de billen bloot...........

2012-01-30T07:22:00.075+01:00

Aan het einde van iedere maand maken we de stand van zaken op inzake het winkelen in eigen kast project, en heb ik het gehaald?

Ehhhh.NIET..............het is heel erg, ik moet jullie tot mijn schande bekennen dat het me tot nu toe, deze maand januari,niet is gelukt ( ja, dat winkelen in die eigen kast ging prima, maar de rest....wat er ook nog aan vast zat....)

Ik kan natuurlijk wel zeggen dat het me wel gelukt is, ( wie controleert het tenslotte? ) maar smoesjes zijn niet aan me besteed, eerlijkheid duurt het langst......ik hoor bij die 95 % die Miranda al voorspelde die de nieuwe voornemens niet vol zouden houden. Het voelde net als bij een verstokte roker.......ik werd helemaal onrustig bij het zien van mooie stofjes op het net...........ik sliep er slecht van, en het hielp niet echt om de PC uit te zetten....wat een ellende...

En daar kwam weer zo,n appetijtelijk stapeltje voorbij bij HAAR.........ik had er nog niet één in de eigen kast van liggen........Ik had al half januari eens in verwarring aan manlief gevraagd of het al bijna " oudejaarsavond "was omdat ik trek had in oliebollen......maar hij keek me vorsend aan van boven de krant en zei dat het jaar nog maar net begonnen was....HELP! en normaal vliegt de tijd!? Duurt een jaar zo lang? Hoe kan een mens zichzelf zulke rare dingen aandoen ( vroeg zoon zich ook al af..)

En toen ik ook nog las dat deze stoffen niet meer aan de rol verkrijgbaar waren kon ik de verleiding echt niet langer weerstaan.....vraag mij om een week niet te eten, een jaar niet te snoepen, 10 kilo af te vallen, geen chocolade meer te eten,niet met vakantie te gaan, vraag me desnoods om elke dag de ramen te zemen of naar die sportschool te gaan...... ( Grrrrr) maar vraag mij niet om geen stofjes meer te kopen! Ik ben de ergste verslaafde van jullie allemaal, ik weet het zeker! Wat was het een opluchting toen het "vlopje" op de mat plofte.

Van al die honderden stoffen uit de kast, had ik echt, echt, dit mooie grijsblauwe stofje nodig voor de Phebe, en dat wat er boven ligt ook. Ik had het ook met de onderstaande "combi uit de kast" kunnen doen ( en zeggen jullie nou alsjeblieft niet dat je die eigenlijk mooier vind, ook dat nog.....)

Ik trek het boetekleed aan, ik ga diep door het quiltersstof voor heel quiltend Nederland en ver daarbuiten...., Ik sta nog steeds achter de actie, want wie ooit gelijnd heeft of gestopt is met roken,weet het ook, het is geen ramp als je één snoepje eet, of één sigaret op steekt, ( of één waaiertje koopt....) dan raap je gewoon jezelf bij elkaar en begint opnieuw, en zo is het ook met mij! een nieuwe maand met nieuwe kansen. Maar jullie zijn het toch wel met me eens dat deze blokjes van die stofjes perfecto in de Phebe passen???

Ik hoor jullie denken.....hoe komen die kasten daar dan leger en waar laat ze het "waaiertje"....in vredesnaam weer......Goed, ik heb een plekje bedacht, er lag wat anders wat er plaats voor moet maken, sla je slag.......Give Away....Sssstttttt, helemaal leuk voor de huizenwave die rondwaart. lieve bloemetjes achter raampjes van mooie lentehuisjes, charmpakketje van Moda Nostalgia! en jullie weten het he, volger worden MOET hier niet, ( dat MAG alleen als je het zelf ook leuk vind ) volg vooral je eigen dromen en niet een ander!, vrijdag maak ik de gelukkige bekend.

Enne.....wie weet "mag" ik nu ook weer op het bloglijstje staan van een paar BBers....eh.....dit keer geen Blije Bloggers maarre... "Bozige Bloggers"die mij vanwege de actie hadden geroyeerd...Tsssshhhhs..... Ik ga morgen eens even kijken bij collega Conny en de anderen hoe die het er hebben afgebracht! ( vast beter dan mij.....) Fijne week allemaal! ( het noorden de schaatsen al uit het vet?)

Over een "oude Affo" en de knie....

2012-01-27T07:14:00.024+01:00

In een grijs verleden, ik denk wel 25 jaar geleden, ergens in 1986, toen de knie nog niet zo heel erg protesteerde als nu,toen had ik een andere hobby dan quilten, toen weefde ik. Op een groot houten zweeds weefgetouw van Glimäkra. Ik was lid van een toen nog bloeiende weefkring, allemaal grijze bolletjes, ik had als enige nog een blond bolletje! (ongeverfd dan he) We hebben toen met een twaalftal dames een sprei geweven met een cottoline (katoenen) schering en een wollen inslag

Toen was ons bed een stuk smaller, we hebben nu een megabreed bed, dus tis een beetje smal geworden voor deze sprei, Ohhhh, als jullie eens wisten hoeveel spreien ik al heb.........in alle soorten en maten en technieken.En weet je waar we onder liggen? een gekochte van riviera maison......dat heeft een reden.....maar nu dwaal ik af.

Iedereen zocht een kleur uit van wollen tweed wat we kochten bij het textielmuseum in Tilburg. En een patroon uit het "boek der boeken" in die tijd, je weefde dus 12 blokken van 12 verschillende kleuren die je later met elkaar ruilde zodat je uiteindelijk 12 dezelfde kleur blokken had in verschillende patronen. Vatten jullie quilters het allemaal nog?

Het patroon werd uitgevogeld en ingeregen op het getouw, een schering van ongeveer 12 meter,de blokken waren 70 cm in het vierkant.Ik had niet één weefgetouw, welnee, ik had er wel vijf van groot tot klein, want net als nu met quilten was je toen ook met minimaal vier projecten bezig. Het grootste weefgetouw was mijn Glimäkra standaard, 160 cm breed met een dubbele kettingboom en de mogelijkheid tot 16 schachten. Een enorm indrukwekkend apparaat, en het is niet te geloven, maar vorig jaar is hij ( tot opluchting van manlief....die was altijd de klos bij het ketting bomen......)opgestookt in de kachel, niemand wilde mijn Glimäkra hebben, zelfs niet voor niets!!

Dit was het patroon wat ik had uitgekozen, maar ik wilde de sprei groter hebben, voor een tweepersoonsbed, ( toen hield ik al niet van kleine projecten....) dus ik heb vier extra blokken geweven op de hoeken.

Dit vond ik ook een heel mooi patroon, beetje Escher achtig.Ik weet niet meer van wie deze was.Wie weet leest er iemand mee die toen ook heeft meegedaan en weet die dat nog.

Maar......met het weven van al die 16 blokken was je er nog lang niet....die blokken moesten ook nog aan elkaar, en daar zat hem de kneep. We hebben dus meters en meters smalle cottoline banden geweven, voor de sashings er tussen, zowel aan de voor als aan de achterkant. ( vandaar dus die meerdere getouwen....) Ongelofelijk wat een werk was me dat! en wat een saai werk, al die neutrale grijzige banden, als ik er nog aan denk......een mens heeft toch wat over voor zijn hobby?

En natuurlijk de rand er omheen, een brede cottoline band waarvan de streepjes precies in het verstek moesten passen op de hoeken zowel voor als achter.Ik weet niet meer hoe ik het voor elkaar heb gekregen, wat was me dat een megaklus! die banden.....al die banden, ik denk wel een meter of 25, allemaal met het handje geweven he.

Het was een waanzinnig leuke hobby. Helaas door de knie ellende ging het niet meer, op je knietjes onder en achter het getouw inrijgen en aanbinden, en dan dat intrappen, hoe meer schachten hoe zwaarder het werd. En tja...ik kon ook toen geen maat houden he......als ik eenmaal achter dat getouw zat kwam ik er de hele dag niet meer achter vandaan.......waren de knietjes toen al "nie blij" mee.......Ik weefde ook damast, hoe fijner hoe mooier, 27 draden op een cm, linnen en katoen,tafelkleden, theedoeken, bedenk het maar, ik zal het nog wel eens laten zien in een ander logje. Als ik dood ben kunnen ze wel een museum inrichten van alles wat ik al gemaakt heb!

En nu ik het toch over een knie gerelateerd verhaal heb, dan maar de allerlaatste knie update: Ik ben gisteren voor een second opinion naar Dr. J geweest, want het blijft knudde met de knie. Daar zijn de fysiotherapeuten het inmiddels ook wel over eens.Dr. J is een stuk communicatiever en prettiger in de omgang dan zijn collega Dr. D,maar aan het resultaat is helaas niets meer te verbeteren. De buiging en vooral de strekking blijven ver onder de maat, ik zal volgens Dr. J altijd een stijf been houden en beperkingen bij het staan,lopen, traplopen, fietsen, met alle gevolgen van dien.Een nieuwe operatie is helaas geen optie.

Helaas pindakaas en vette pech. Dit is een risico wat juist bij jongere mensen vaker voorkomt. Dr. J is een jonge Belgische arts die met modernere operatietechnieken werkt, snede aan de zijkant ipv over de knie met aanzienlijk minder schade aan weefsels en pezen. Maar goed, ik heb zoals jullie weten voor de "koninklijke orthopeed" gekozen. Hele foute keuze geweest, maar dat weet je altijd pas achteraf. Het zij zo, ik zal mijn leven lang klant blijven bij de zo gehate sportschool om de knie niet nog meer te laten verstijven en ik zal mijn toekomstbeeld fors moeten bijstellen, en niet alleen dat van mezelf, dat geld ook voor man en zoonlief, want hoewel de pijn voor een groot deel weg is, kan ik jullie verzekeren dat een stijf been ook "geen feestje"is, en een minilandgoed met een camping runnen met een stijve knie....Mwah......Het is in elk geval nu wel duidelijk en dat geeft ook een stuk rust.

Ohio stars

2012-01-23T07:16:00.018+01:00

Wat een leuke reacties op mijn stukje over het tehuis voor quilters later! Eerlijk gezegd heb ik er wel eens serieus over nagedacht of het niet mogelijk was om in plaats van een camping hier een soort van leef/woon/werk gemeenschap te beginnen, waar iedereen zijn eigen huis heeft, en voor alle leeftijden,maar met gemeenschappelijke ruimten, moestuin etc. Waar je dingen alleen kunt doen, maar waar ook de ruimte is om dingen gezamenlijk aan te pakken. Dat lijkt mij nog altijd een geweldig concept, een moderne variant van de vroegere commune, zoiets.Misschien eens met de gemeente gaan praten, wie weet, ik hou jullie op de hoogte....

Ik heb vorig jaar ( wat klinkt dat ver weg he ? ) gekozen om de Ohiostars te gaan maken uit het onderstaande boek.Project voor 2012.Hier kun je het nog eens lezen.( klik)

Het zijn blokken van 12 x 12 inch, 30 x 30 cm en ze bestaan uit 81 stukjes per heel blok, het leukste is natuurlijk het combineren van de kleuren en de stoffen, net dat ene stofje op de juiste plaats,maar dan moet je ze wel goed kunnen zien liggen en niet ergens in laatjes hebben liggen, dat geeft geen inspiratie, maar ja........dat is hier een probleem........overal waar een stofje ligt, ligt meteen "beest" bovenop en ik ben er bepaald niet blij mee, tegen jullie gezegd,ik werd er gewoon chagerijnig van......al dat haar en zand en modderpoten in mijn stofjes.Dus vandaar de onderstaande oplossing!

Een bak met stofjes afgedekt met de bekende grijze zak. Floep, zak er af en kiezen en keuren met al
die kleuren!Ik moet alleen niet even vergeten de zak er weer overheen te liggen, want "Beest" ruikt het meteen....

En als jullie nou denken dat "Beest"zich uit het veld laat slaan door mijn plannetjes, ....neuh.......integendeel, zo,n verse zak ligt eigenlijk ook prinsheerlijk! Grrrrrrr........

En natuurlijk is het zo dat als de één het ontdekt heeft, de ander die er noooooit ligt er nu ook meteen heel sneaky gebruik van gaat maken......Er is niet alleen onderlinge rivaliteit bij mensen, ( of quiltsters...) ook katten kunnen er wat van.........

Deze blokken heb ik al gemaakt, het worden er in totaal iets van 16 en een aantal halve.Ik probeer voor mijn en doen redelijke andere combinaties te maken dan wat ik anders zou doen, minder voorspelbare, beetje afwijken van het gebaande paadje, is ook wel eens leuk, in alle opzichten overigens.

Ik maak de quilt voor het grootste deel met de hand, ( vinden Singertje en Pfaffie wel een beetje jammer....)en eigenlijk gaat het dan nog snel. Het is een ideaal patroon voor je scraps want alles kan er in verwerkt worden.Dit vind ik zelf een heel mooi blok, ben weg van dat rode stofje, en mijn rode lievelingsruitje natuurlijk.

En hier heb ik nog twee blokken, dit is echt verslavend......het strijken,snijden en bij elkaar zoeken van de stoffen is haast nog meer werk dan het in elkaar naaien.

En dan de laatste, vind ik zelf wel erg gewaagd met dat paars erin verwerkt, misschien een beetje overenthousiast.

En als laatste nog een overzichtfoto van alle zes de blokken bij elkaar.

Daar komen natuurlijk nog sashings tussen anders zou het wel een erg drukke quilt worden, ik vind het zo op de foto ook weer erg bont, dan twijfel ik weer.....maar in het echie valt het mee.Het is een totaal andere quilt dan die ik gewoonlijk maak, of de kleurstelling dan, terwijl het toch nagenoeg allemaal civil wars zijn.. Er staat ook een foto van deze quilt in de nieuwste Quiltmania, hebben ze een prijs mee gewonnen.Fijne week allemaal!

Wonen aan het strand en Q&Z

2012-01-19T07:14:00.003+01:00

En daar lag tie dan toch in de brievenbus! De nieuwe Quilt & Zo, spánnend...bladeren....eh, pag 23, WAUW!Daar zit "tante Truus" in vol ornaat achter het oude Singertje. Ik vind het wel gek hoor om mezelf zo in een blad te zien staan, maar wel KEI leuk!Al die gekke uitspraken, is het niet te gek denk ik dan weer, jullie weten na het lezen van dit stukje in elk geval hoe mijn kasten zo vol geraakt zijn.....net zoals die van jullie, en net zoals straks bij de beginnende quilters het geval zal zijn. Er zijn veel verschillen tussen quilters, ( daar lijk ik wel steeds meer achter te komen.....) maar één ding hebben we gemeen met elkaar: De liefde voor het lappie.........En er staat me een leuk nieuw project in........Brrrr, dat gevoel bedoel ik nou precies he.......Tineke, bedankt!

Wonen aan het strand lijkt altijd voor iedereen het summum van zaligheid te zijn, en ik moet tot mijn schande bekennen dat ik er niet of nauwelijks kom, en als ik er al kom, dan is het in de winter. In de zomer vind ik het er meestal te druk, je ligt hier aan de Voornse kust, in de achtertuin van Rotterdam zeggen wij dan altijd, toch vaak hutje aan mutje, we hebben niet zo,n breed en groot strand, dan moet je een eiland verder naar Goeree.

Vorige week zijn we met de fiets een stuk langs het strand gefiets, en het was heerlijk met die wind om je oren en de zoute smaak op je lippen.

Dit vind ik altijd zo,n mooi vers.

     Waar de blanke top der duinen
     Schittert in de zonnegloed
     En de Noordzee vriendelijk bruisend
     Neêrlands smalle kust begroet
     Juich ik aan het vlakke strand:
     'k Heb u lief, mijn Nederland!
Want dat vind ik zeker, ik heb Nederland ontzettend lief, of het nou de kust, of de Brabantse bossen, Friesland en Groningen of de heerlijke Veluwe en achterhoek is, bedenk het allemaal maar, overal vind ik het prachtig, je hebt van alles het goeie,het enige jammere is dat het een klein land is met veel mensen en dat je zelden of nooit ergens helemaal alleen bent.( nou ja, hier lijkt het er wel op als je het strand ziet)

Het was prachtig, de vergezichten, de algen op de bazaltblokken, je zou zo kunnen zeggen dat je op vakantie bent geweest aan de kust van Bretagne of "Where else", alleen de krijtrotsen ontbreken.

We hebben echt vlak langs de zee kunnen fietsen, onder de harinvlietdam langs naar het begin van de sluizen.

Dit zijn dus van die imponerende sluizen die onderdeel vormen van de Delta werken en die zorgen dat we hier droge voeten houden. Als kind heb ik de aanleg van de sluizen nog gezien, van die grote bazaltblokken die allemaal in zee werden gegooid. Ik word er altijd een beetje stil van als ik hier sta en dat geweld zie. De sluizen waren gesloten vanwege de hoge waterstand, komt niet zo vaak voor.

De duinen kleurt oranje van de duindoorn, mooi als de zon er doorheen speelt, de bessen zijn zo zuur dat de vogels ze wel laten hangen

Maar dit is ook een deel van onze achtertuin....het is niet altijd goud wat er blinkt, we wonen zeker mooi, maar in een klein land als Nederland is ook het "minder mooie" vaak op kijkafstand.........15 km gaans van hier....en tegen jullie gezegd is dat nou één van de reden dat ik toch liever naar " boven de rivieren" zou verhuizen, straks, als we gepensioneerd zijn ( nou ja...straks......) De ander reden is natuurlijk al die leuke quiltwinkels daar.En dat quilthuis voor ouderen.....daarover hebben jullie kunnen lezen in de Quilt en Zo.Dat gaan we daar natuurlijk wel ergens situeren he....op rolstoelafstand van de Zutphense binnenstad... ( Vakanties plannen we dan wel aan zee) zullen we dan maar een belangstellende groepje opstarten? Tis vast zo vol.....

Iedereen alvast weer een heel fijn weekend, vergeet vooral niet te genieten van wat je om je heen ziet, overal is het mooi, als je maar met een open en nieuwgierge blik om je blijft kijken, dan kan zelfs het kleinste stukje natuur groots worden.

En de winnaars zijn........

2012-01-16T07:18:00.073+01:00

The heart that loves is always young , is dat geen mooie spreuk om de maandagmorgen mee te beginnen? Hij staat op het haasje gestitcht.De grappige is dat de winnaar van het hazenpatroon ook in het echt van hazen houd als ik dat zo las op haar blog, erg leuk! als tie er straks maar niet achteraan gaat....het is FLEUR uit de polder. Ik zie de hazen ook overigens iedere dag rondhollen in de tuin, met de lente in het vooruitzicht,zo,n mooi gezicht,gelukkig ( tot nu toe ) ontsnapt aan de kogels van de jagers....Het kippenpatroon is gewonnen door RENNIE Allebei veel plezier bij het maken, mailen jullie nog even je adres?

Manlief en ik zijn zaterdag samen wezen fietsen, een prachtige tocht langs de binnenduinrand langs de haven en de vuurtoren naar Hellevoetsluis, héérlijk, wat dat betreft hebben we een prima winter waarin je veel buiten kan zijn, maar het allermooiste komt nog: toen we terug kwamen had zoonlief helemaal in zijn eentje een geweldige appeltaart gebakken!! en de keuken was spik en span, vaatwasser uit en weer ingeruimd......We stonden allebei paf en wisten niet wat we zagen! ( en proefden....)Komt het dan toch nog helemaal goed met pubers?

Ageeth en ik hebben vast vooroverleg gehad over ons megaproject, de Phebe, ik heb best bewondering voor al diegenen die er mee bezig zijn, want wat is me dit een meesterwerk zeg, en dan te bedenken dat Di Ford het zelf heeft ontworpen! Dan ben je wel een vakvrouw, en dat vind ik van alle dames die de Pehe straks af hebben. Zelfs de ohioblokjes zijn maar 4.5 inch (10 cm) in het vierkant.Dat is op zich goed te doen, maar het zijn er wel 136.

We moeten er heel goed over nadenken wat voor achtergrond stof we willen, dat is belangrijk, en welke tinten je uiteindelijk wil, er zijn vele wegen die naar Rome leiden, je moet er niet aan denken dat je halfverwege het applicatie patroon er achter komt dat je beter een andere achtergrond had kunnen gebruiken....., daar moet goed over worden nagedacht!Ik ga absoluut voor "stoffig"

Ik heb nu 1/183ste deel ( of zoiets) van de quilt af........namelijk twee ohioblokjes, zijn ze lief of zijn ze lief? En weet je wat er nog meer vreselijk lief is? die twee stofjes die er onder liggen....gehad van de Mevr. met het leukste winkeltje in Hall........Die begrijpt helemaal hoe taai ik het er mee heb geen stoffen meer te kunnen kopen, maar gelukkig mocht ik er nog wel krijgen..........LIEF!general wives van Windham, weergaloos mooie serie.......

We kwamen ook nog achter een saillant detail......Ageeth maakt de Camelot met haar eigen stoffen, had ze een blok van bij zich,en ik heb het patroon van King George de III.

En wat schetst onze verbazing toen bleek dat de ronde blokken van het ene patroon precies hetzelfde waren als van het andere patroon.....later hoorde ik dat de beide ontwerpers dezelfde antieke quilt als uitgangspunt hebben genomen, het origineel hangt in het Victoria&Albert museum.

Hebben jullie de Quilt en Zo al gelezen? Nou, ik dus nog niet, gelukkig fiets ik nog steeds graag want ik sjees iedere morgen vol verwachting over s,herens wegen en dijken naar de Bruna, is tie er al of is tie er nog niet.....? De cover belooft overigens een erg leuke inhoud met een nieuw project.Fijne week allemaal, geniet van het vriezende weer en het bijbehorende zonnetje!

Van een kastje en een give away!

2012-01-13T07:15:00.024+01:00

Omdat ik me nu vrijwillig heb opgelegt geen stofjes meer te kopen wil dat nog niet meteen zeggen dat ik de hand op de knip hou natuurlijk, er zijn diverse redenen om tot zo,n besluit te komen, en één daarvan was dat ik de stof niet meer kwijt kon en de kasten en laden letterlijk uitpuilden van de stoffen en ik door het bos de bomen niet meer zag, of toepasselijker gezegt: door de overdaad de juiste stoffen niet meer kon vinden......en dat is ernstig.....

Nou heb ik een echtgenoot die daar altijd een oplossing voor weet......steevast als ik daarover klaag zegt hij; dan koop je er toch een kast bij? Het moge wel duidelijk zijn dat hij van het rasechte Brabantse bourgondische soort is en niet houd van consuminderen, bezuinigen en wat dies meer zei, dat is beslist niet aan hem besteed.Ik kan er wel eens meesmuilend over doen, maar.........soms is het gewoon hartstikke handig en doe ik er mijn voordeel mee!

Bijvoorbeeld als je ergens op het WWW zo,n kastje voorbij ziet komen.....zo,n felbegeerd echt houten fourniturenkastje, ook nog een Nederlands exemplaar,met van die héérlijke laatjes, niet één, nee, maar liefst vier! Ohhh jee, wat kan ik daar allemaal niet in wegbergen? In gedachten berg ik er vijf keer zoveel in weg als het kastje groot is, maar dat mag de pret niet drukken.....Jullie raden zeker wel wat mijn Brabantse echtgenoot zei toen ik de foto liet zien aan hem.....?Kopen!

Echt meisjes, ik gun iedereen zo,n man! want waar we ook ruzie over krijgen, het zal nooit over (kastjes) aankopen zijn.......Tis wel een beetje beschadigd vind ik zelf, maar goed, het is een oud kastje, dus dat mag..En dan nu de give away;ik zie ze opeens weer overal voorbij komen, stofjes geef ik natuurlijk niet weg, dat begrijpen jullie ook nog wel, maar patronen heb ik ook al in overvloed, als ik die allemaal nog moet maken.........en met het naderende voorjaar heb ik nog wel een paar leuke voor jullie.

Als eerste deze haas van Els van Bobbin.En voor wie er nog een kippetjesquilt wil maken in een andere stijl dan de Hollandse, dit patroon van Meme, maar die kun je natuurlijk ook in Hollandse stofjes maken.Ik heb even kippen genoeg.

En het allerbelangrijkste! je hoeft er hélemaal niets voor te doen, geen linkje op je blog, en al helemaal geen twee, je hoeft het niet in de krant te zetten, of tegen je buurvrouw te vertellen, of "fan "van me te zijn,of volger te worden........(!) dat is een ieders vrije keuze, ( zelf volg ik alleen mijn eigen man, jullie begrijpen nu vast wel waarom) Allemaal niets van die flauwekul, je hoeft alleen het patroon leuk te vinden en aan te geven welk patroon je wilt, of allebei,dan maak ik twee lootjes met je naam,en laten we nou wel wezen.....eigenlijk kun je het ook maar beter voor jezelf houden deze give away, des te meer kans maak je om wat te winnen, toch? als er maar twee mensen reageren hebben ze alletwee een prijs.Maandag maak ik de winnaar bekend! Fijn weekend allemaal.

Stormschade en scharrelkippen

2012-01-09T07:15:00.061+01:00

Tja, en toen hadden we toch nog onverwachts stormschade de afgelopen week!Een grote oude wilgenboom was doormidden gespleten en gelukkig in de wei van de buurman gevallen. Ieder nadeel heeft zijn voordeel, ik heb nu vanuit mijn werkkamer weer een heerlijk vrij uitzicht, dat zijn rechts die twee raampjes aan elkaar, het zenuwcentrum van het huis....daar staat het bureau met de PC voor.

Wij hebben ons huis en de camping de naam Wilgenhoek gegeven, omdat hier altijd hele grote wilgenbomen rondom het huis stonden. Dat was vroeger al snel zo, men pootte een wilgenstaak in de grond als afrastering of heggenpaaltje, en die schoot wortel en groeide wel door.....tot ongekende dikte en hoogte, er zijn dus met de jaren al wat inmens dikke wilgen gesneuveld, dit was nog zo,n ouwetje.

Wat hebben deze stofjes te maken met de eieren die er bij liggen? nou, niets en alles....Deze stofjes heb ik twee jaar terug ( laatjes opruimen he.....) gekocht bij de Fa. Stegeman in Rouveen toen we daar op vakantie waren in de buurt, met een plannetje in het achterhoofd.....

Want al heel lang ben ik van plan om voor het voorjaar een kippenquilt te maken, graag vóór de pasen hebben hangen, en het komt er maar niet van, het komt er maar niet van, de pasen is voorbij en dan denk ik er niet meer aan.Tot het weer bijna pasen is!

En nu dacht ik, het moet er maar eens van komen! Een echte Hollandse kippenquilt met Hollandse stofjes, stofjes die je doen denken aan wapperende waslijnen in de wind met opbollende lakens en geruite tafelkleden en schorten, zo,n landelijk gevoel.En dan heb ik hier twee allerliefste kippetjes, het rechtse kipje zou eigenlijk een haantje moeten zijn en is me dubbel dierbaar......die heeft namelijk een jasje aan van een ruitblousje van zoonlief toen hij vier jaar was, en toen was het me een mooi mannetje in dat blousje........als ik er nog aan denk word ik er weer verliefd op.Wij zongen altijd dit liedje voor hem;
       Kippetje, kippetje scharrel maar rond,
       leg je voor mij straks een ei op de grond?
       Mag ik dat eitje dan van je pakken?
      Mag ik het koken of zal ik het bakken?

Hij zat in groep één van de basisschool toen ik deze schoolfoto kreeg,en ik weet nog zo goed dat ik in opperste verbazing en trots naar die foto keek,en nog eens keek.... dat blonde koppie met dat schattige rode blousje...was dat mooie mannetje echt mijn eigenste zoontje!? hadden wij zo,n vreselijk leuk ventje? Die verbazing heb ik later nooit meer zo intens gevoeld, maar toen, bij het zien van deze foto, ik kan het gevoel zó weer oproepen.( hij is nu bijna 13)

En Oh, Oh, Oh, wat vielen me deze kippen nou weer tegen, en niet omdat ze geen eieren legden, daar had ik al rekening mee gehouden, nee, het zijn allemaal ongelijkzijdige patroondelen, dus dat is voor mij al topsport om die allemaal op de goeie kant van de stof te krijgen in de juiste volgorde, en dan moeten ze als klap op de vuurpijl ook nog in spiegelbeeld geknipt worden en lijkt de staart qua vorm op het lichte deel............Grrrr, de stoffen fladderden alle kanten op behalve de goeie....net echte kippen.....

Er was wel één voordeel, de meeste stoffen waren aan beide zijden te gebruiken. moest ik alleen oppassen dat ik de getekende lijnen op de voorkant ( waarvan ik dus dacht dat het de achterkant zou worden....) niet in het zicht kreeg.Ik ~~ben~~ was nu de hartjes op de tussenblokjes aan het appliqueren, weer een mooi werkje voor de zondagmorgen bij mijn moeder op de bank.

Ehh, nou ja...dat is te zeggen...soms zit het mee en soms zit het tegen, dat kennen alle quiltsters wel, enne....gistermorgen zat het dus heel erg mee, de laatste hartjes op de bank bij mijn moeder geappliqueerd, toen raakte ik in een "Flow"en tis echt waar...om kwart over twee had ik de hele top in elkaar! Als die niet hangt dit jaar met de pasen.......( ik denk dat ik een combi maak van knopen en quilten ) Daarna zijn we heerlijk wezen uitwaaien cq fietsen langs het strand.

en nog even een close up van twee heel tevreden kippetjes die genoeglijk samen tegen elkaar zitten te keuvelen.

En deze kip kijkt verbaasd naar alle eitjes die ze al gelegt heeft in het mandje....

Vooruit,nog één laatste foto.....want ik ben er ook wel een beetje "* Flieft* "op eerlijk gezegt.........( mijn quilt meet 120 x 130 cm)

Tis me toch lekker winkelen in eigen kast joh......alleen moet het tempo wel wat omlaag want zo haal ik het einde van het jaar natuurlijk niet......

Iedereen een fijne week, voor ons is de vakantie (en dus het lekker luieren s,morgens in bed) helaas weer over, het harde leven dient zich weer aan! Nu op naar de lente. ( patroon staat in nr 76 van de quiltmania) ik heb het aan mijn eigen smaak aangepast !

over huizen

2012-01-06T07:16:00.019+01:00

En toen was het januari en begon de huizenkoorts pas goed! Ik heb tussen kerst en oud en nieuw een lade opgeruimd in het kader van mijn nieuwe uitdaging, eens even kijken wat ik nou eigenlijk allemaal nog heb aan voorraad, en wat kwam ik daar tegen? Juist ja! een huisje.Het is van een quiltje wat ik eens , ooit, in een ver verleden zelf heb ontworpen, het klopt van geen kanten, de binding zat er ook nog niet omheen, dus ik dacht: weg ermee, frisse laden, en ik had het al weg gegooid. Maar in de kamer achter een kop thee...., zat het me toch niet helemaal lekker, ik dacht; voordat DH er de juspan overheen gooit....toch nog maar weer even opdiepen.....

Mijn moeder heeft namelijk die hartjes nog zo keurig geappliqueerd omdat ik toen meende het niet zelf te kunnen, er zitten hele oude stofjes in, o.a. Roberta Hortonruitjes voor de kenners. (zaten altijd scheef, daarom had ik er zo,n hekel aan) Ik heb het gewassen, het was wat muffig van het liggen onderin die la, je kent het wel, die lucht,binding eromheen gezet, en voilla....eigenlijk is het toch ook wel een leukertje geworden? Kan zo in mijn tuinhuis van de zomer.

En toen had ik opeens de huizensmaak te pakken, en dook ik weer in een andere la! ( ja, ik ben DOL op ladenkasten en heb er dan wel een heel aantal her en der en groot en klein staan.....) Ik herinnerde me nog mijn allereerste quilt,ook van een ver verleden, uit de toenmalige Ariadne van 1996 ( zo lang quilt ik dus!), dat was toen nog een een handwerkblad voor de creatievelingen onder ons in plaats van het woonblad nu.Je kon die H&W stofjes bestellen, helemaal kant en klaar als pakket.

En al had ik nog nooit van quilten gehoord, dit vond ik zo vreselijk leuk! dus besteld, en door niets gehinderd begonnen, effen stofjes bij de quiltnaald gehaald, papieren malletjes,helemaal met de hand gemaakt en doorgequilt, jammer genoeg een syntetische vulling, beginnersfoutje, of misschien was er toen nog geen hobs, ik weet het niet, en dit was het resultaat.

En als we het dan toch over huizen hebben: deze oude getrouwe is ook zo,n mooi voorbeeld, gemaakt voor mijn zoontje van toen 5 jaar voor op zijn kamer. Het alfabet met een hele rand huisjes er langs. Dat was wel een heel werkje voor iemand die nog nooit enige cursus of workshop had gevolgt.Je mist onbetwist de handigheidjes. Ook deze is helemaal met de hand gemaakt en de letters zijn wederom geappliqueerd door mijn moeder.

En dan heb ik nog dit huis, uit het boek Home sweet Home,dat kwam ik ook in die zelfde la tegen, weer even getwijfeld over de grijze bak, niet gedaan, want hier was ik toen van plan om zelf een quilt rondom te ontwerpen, met dit huis in het midden, een quilt die persoonlijk op mijn leven is gemaakt, klinkt gewichtiger dan het is, maar zoiets dus. Enfin, dat kan dus nog gebeuren, hij is weer in beeld, ik heb hem netjes gestreken, en de raderen draaien......

Toen vond ik ook nog meer in de la, hoe toevallig, deze huizenrand met bijpassende stof van Kathy Schmid, en daar ga ik deze maand ( ? ) eens gordijntjes van maken voor mijn keuken en werkkamer.Daar had ik het toen voor gekocht.Zo zie je maar wat het opruimen van een la weer teweeg kan brengen.

A house whithout quilts is like a sky without stars......daar zijn we het toch wel allemaal mee eens? Ik heb de decembermaand benut om deze drie blokken door te quilten en heb ze net "quilt as you go "aan elkaar gezet, gestadig vordert de quilt, ik hoop hem van de zomer af te hebben, maar of dat gaat lukken.....er moet nog veel aan gebeuren, vier blokken en de randen.

Of ik dan ook nog eens ga beginnen aan de ieniemieniehuisjes van Jeanneke? wie weet, zou zo maar kunnen,als er tijd en stof over is, minstens voor een poppenquiltje.In de quiltbouw is er in ieder geval geen crisis, de huizen vliegen de grond uit,daar mogen de aannemers jaloers op zijn, want daar is het wel anders......Iedereen een fijn weekend, beetje minder onstuimig mag van mij wel want zo is het geen fietsen.........

Een fris begin van het nieuwe jaar.

2012-01-02T07:15:00.019+01:00

Een heel fris nieuwjaar ligt voor ons, een nieuw begin met nieuwe kansen en oude zaken om op terug te kijken, het is een heerlijke dag om een rondje polder te fietsen, dat doe ik eigenlijk iedere dag, ik probeer om 10 kilometer per dag te fietsen, weer of geen weer, en ik moet zeggen, het is een heel goed dagelijks ritueel.Heen en terug naar het dorp zijn er al vijf.enne.....ik ben heel de herfst en de winter nog niet verkouden geweest! Fietsen jullie een stukje mee?

Ik kom langs schilderachtige dijkjes waaronder het fietspad ligt langs een brede sloot,omzoomd door oude knotwilgen, die zijn in de zomer prachtig, maar als je er oog voor hebt zijn ze in de winter minstens even schitterend, ik ben er altijd een beetje jaloers op....hoe houden ze dat "haar"zo mooi omhoog staan zelfs met windkracht 8 ? Ik heb zelf altijd een potje en een föhn nodig om dit effect te bereiken.....

Hier ben ik ook zo dol op, oude hekken, steeds minder zie je ze langs weilanden, steeds meer zijn het rechte moderne metalen hekken, onderhoudsvrij, maar die houten hekken vind ik zo schilderachtig.

Onderweg passeer ik diverse oude boerderijen met mooie makelaars, zo heten die ornamenten die boven aan het overstek vast zitten. Wij hebben ook een makelaar aan ons huis, maar niet zo,n mooie als deze, dit is een monumentale boerderij bij ons aan het begin van de weg.

En dan die treurwilgen zonder blad.....geweldig vind ik ze, ook in de winter, of juist in de winter, als de zon met de gele takken speelt.Het is heerlijk om zo te fietsen, de wind door je haren, te mijmeren over wat is geweest en wat komt, Ufo,s tot Afo,s maken, nieuwe quiltprojecten beginnen.

Onderweg passeer ik altijd een koppeltje van vijf witte knobbelganzen die me vrolijk goeiemorgen gakken als ze me zien, we kennen elkaar inmiddels.

Voor het nieuwe jaar heb ik wel een wel erg ambitieus plan afgesproken, met vriendin J, Ageeth en Debbie, we willen een begin maken met de Phebe.....Brrrrr, dat patroon heb ik al heel lang in huis, maar tot nu toe is het in de zak gebleven, zakje kun je het niet noemen, wat een megaproject, maar Ohhh, wat is tie móói.....Als je zoiets toch eens kan vervolmaken.....De meeste mensen zien op tegen al die ohiostarblokken, ik geloof iets van 140, maar ik zie op tegen al dat appliqueren van het middenstuk, zeker met drie medestanders uit "de stal van Ted Storm "als ik het zo mag noemen. Maar goed, je kan het ook positief zien! Daar kan ik nog een hoop van leren......enne....misschien kunnen we een dealtje maken.....ik 420 ohiostars en de dames voor mij het middenstuk.....*Uh*

En tja....toen waren we inmiddels weer wel op huis aan gefietst,een nieuwe lente komt er aan, de sneeuwklokjes in de tuin komen de grond uit, ik kan dus niet meer zomaar klakkeloos door het gras lopen, dat voel je wel onder je schoenen.

Het leven is weer "feestloos"voor een poosje, we moeten het weer uit onszelf halen in deze donkere maanden na kerstmis, oftewel, het leven is een feest maar je moet zelf de slingers ophangen, vind ik zo,n mooie spreuk, en dat kunnen wij quilters wel heel goed met onze lapjes! Leuk dat jullie zijn meegefietst, dan lijkt het toch altijd of de tijd sneller gaat als je met een clubje fietst.....Fijne week allemaal! ( ik wacht in spanning de Quilt en Zo af van Januari........)

Eindejaarslogje

2011-12-30T07:20:00.048+01:00

Als alles duister is
Ontsteek dan een lichtend vuur
dat nooit meer dooft
Lied uit taizé (klik)

Lieve lezers, al weer het laatste logje van het jaar 2011. Het jaar is echt omgevlogen, het was voor mij persoonlijk een turbulent jaar met de knieoperatie, ik weet wel dat ik toen dacht; was het maar vast kerst....dan is alles achter de rug en ook weer goed, dat eerste klopt dan wel, maar het laatste( nog ?) niet. Mochten jullie nog twijfelen aan mijn oefeningen....hier sta ik in volle actie naast de fysiotherapeut, kijk maar eens hoe trots hij kijkt naar zo,n gemotiveerde cliënt....ondanks dat ik een vreselijke hekel heb aan sportscholen kom ik er wel trouw drie keer in de week.....ik sta dus tot mijn verrassing in het krantje van de praktijk!

Toch zijn er ook gelukkig weer veel steekjes geprikt dit jaar.Ufo,s zijn tot affo,s gemaakt, veel leuke en warme ontmoetingen meegemaakt, mensen van een kant leren kennen die onverwachts leuk en warm was.Het is heerlijk om een hobby te hebben, ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn zonder hobby, in wat voor vorm dan ook.

2012 lijkt een beetje raar jaar te worden als ik het zo kan zeggen, in de media word je overspoeld met nare berichten over de recessie en de barre bezuinigingen die aankomen, gelukkig lees je daar niets over in de Libelle en de quiltbladen. De krant en het journaal zijn wel genoeg. Afwachten maar, het leven gaat toch gewoon door, wat er ook gebeurd, al denk ik dat het er voor veel mensen niet makkelijker op word, als je moet rondkomen van een uitkering, of alleen staande ouderen met alleen een pensioentje etc.

Ik laat jullie nog eens even een paar prachtige Jo Morton stofjes zien die ik nog net op de valreep van mijn voornemen heb gekocht....ik werd er ineens zenuwachtig van! heb ik wel zoveel in die kasten zitten eigenlijk......of lijkt het nou maar zo....Nou ja, ZIJ zegt dat 98 % van de goede voornemens strand, zou ik dan echt bij die overige 2 % horen......:)) Dat mooie smeedijzeren schaartje heb ik van mijn moeder gehad voor kerst en het werkelijk prachtige ornamentje heeft Carin voor me geborduurd.

Vele kleine lichtje maken één groot licht, de quiltwereld is toch ook gelukkig nog een overwegend warme wereld, figuurlijk, door de quilts die we maken, ook voor zieken en kinderen,en letterlijk, omdat er toch een enorme cohesie is tussen zoveel verschillende mensen die een zelfde hobby delen. Ik heb het zelf tot mijn verrassing mogen ervaren door alle warme reacties na mijn operatie.

Warm is ook mijn shawl geworden van de Kaffe Fasset mohair waar ik al eerder over schreef, mijn moeder heeft hem voor me gebreid, dat geeft toch wel een extra dimensie er aan. Het is een combi van mohair en zijde en dat is zo lekker zacht en het kriebelt niet.Warm zijn ook mijn voeten door deze prachtige sokken die Jossie voor me heeft gebreid!Allemaal hele lieve warme lichtpuntjes.

Ik wil iedereen bij deze ook bedanken die mijn blog leest en zeker ook de mensen die trouw de moeite nemen om een reactie achter te laten, altijd zéér gewaardeerd.Op naar een nieuw, volgend creatief jaar met z,n allen!

Ik wens jullie allemaal héél véél lichtpuntjes in het nieuwe jaar waar je je korter of langer aan kunt warmen, en ik hoop ze vaak tegen te komen ergens!

2e kerstdag

2011-12-26T07:10:00.059+01:00

En toen was het al weer maandag,tweede kerstdag, ongelofelijk zo snel als de tijd gaat, na je vijftigste geloof ik dubbel wat ik wel eens hoorde, dat schijnt toch bij de "ouderdom"te horen, als je jong bent kan de tijd niet snel genoeg gaan en als je oud bent zou je het zo maar even stil willen zetten soms.Hebben jullie nog tijd om tussen de kalkoenen en de kerstrollades blogs te lezen? Misschien in de vroege morgen, even een momentje voor jezelf voor de drukte losbarst.En het is natuurlijk de kerstruildag georganiseerd door Katrien! (die ik door de drukte dit jaar heb overgeslagen)

Dit artikel kwam ik ook tegen laatst in de krant, de magie van kerst, ook al vanaf de jaartelling wat ik er uit begreep, oorlogen worden er voor stil gelegt, jammer dat het niet altijd zo kan zijn, maar ja, dan zou die magie er niet zijn, dan werd het gewoon, en stel je voor dat we in het gewone leven ook zoveel compassie met de ander zouden hebben......wat zou de wereld er ~~raar~~ beter uit zien.........

Ik heb mijn grote tak voor het raam helemaal volgehangen met kerstornamentjes en lichtjes, heel sfeervol als we s,avonds aan de eettafel zitten.

Voor mij is het dit jaar de kerst van Jennifer Chiaverini, ik heb haar boeken al een heel poosje in huis, ooit eens in één koop gekocht op de paginamarkt, en nu ben ik er dan eindelijk in begonnen. Het is grappig om al die quilttermen te lezen, de log cabin, en de lone star, grandmothers flowergarden,en Sarah,s featherweight naaimachinetje, al dat soort termen.Het zijn heerlijke simpele boeken voor in bed, kerst op Elm Creek Manor moet een fantastische ervaring zijn!

Tot groot genoegen van "Beest"is de kerstquilt van twee jaar geleden ook weer van zolder gehaald......hij is fijn........en onder de haren.......beest houd ook van tradities...vervelen hoef je je nou eigenlijk nooit met beesten.

De zakjeskrans van Bep, zo noem ik het altijd maar, is ook weer van de zolder gehaald, boeket amarylissen er in, deze kleinere vind ik super!

Wij zijn gewoon thuis met de kerst, krijgen wel iedere dag bezoekers die "een vorkje meeprikken", geen erge ingewikkelde vorkjes overigens, wel lekkere hoop ik dan maar, en belangrijk; met liefde bereid!Het kerstontbijt met traditie de "Noorse Brunöst" ( caramelkaas) en de brioche.

Als ik ergens van overtuigd ben dan is het wel van de kracht van de eenvoud en het echte. Hoe ouder ik word, hoe meer ik dat lijk te gaan beseffen. Gezondheid,familie en vrienden, daar draait het voor mij om, en ik hoop voor heel veel van jullie.Ik deel niet alleen dezelfde knieprothese met de majesteit, we delen blijkbaar ook dezelfde mening, haar kersttoespraak was me op het lijf geschreven, de spreuk van Mahatma Ghandi hangt hier al jaren lang op het toilet,maar ja....tussen zeggen en daadwerkelijk doen ligt een hele wereld te winnen.......voor een ieder van ons.....

Zoonlief heeft nog een kersttulband gebakken, dat is weer een voordeel van het ouder worden, ze kunnen meer zelf,( en mama ruimt de keuken wel weer op.....dat verandert eigenlijk nooit ook niet bij het ouder worden....) enfin, hij smaakt verukkelijk! Geniet nog van het samenzijn met elkaar!Duurt een heel jaar voor het weer kerstmis is!

Ohh Dennenboom......

2011-12-23T07:17:00.026+01:00

Oh Dennenboom, Oh dennenboom,
wat zijn uw stofjes wonderschoon.
Ik zag ze laatst nog op de rol,
Nu hangt uw boompje er mee vol,
Oh dennenboom, oh dennenboom,
Wat zijn uw stofjes wonderschoon.......

Laat de kerst maar komen, ik heb de TOP van de tannenbaum klaar! helemaal onverwachts eigenlijk, en met allemaal stoffen uit de eigen winkelkast!.( wat heeft het laatste logje overigens een stof doen opwaaien, positief en negatief, gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde en wonen we in een democratisch land waar je er vanuit mag gaan dat mensen elkaars mening respecteren,een blog is een mooie vorm van vrije meningsuiting, je zal in Noord Korea wonen......)

De laatste rand lijkt een "piece of cake", maar dat viel mij toch een beetje tegen.Je snijd 24 blokken twee maal diagonaal doormidden, 4 stroken die aan de korte kanten genaaid worden, blokje in het midden er tussen en dan heb je dit.........een blok met oortjes zogezegt wat je nog op maat moet snijden.

Die moeten dus precies op maat gesneden worden zodat de hoeken wel exact aan elkaar passen, en daar zit hem nou de kneep........veel rek door de schuine lijnen, ik heb uiteindelijk een grote mal gemaakt van paterno met de lijnen er op getekend,en dat werkte redelijk moet ik zeggen, beetje duwen en trekken en dan krijg je dus dit.

Nou ja, dan is het natuurlijk wel appeltje eitje, na een paar blokken krijg je er handigheid in, en voilla! de top is Affohohoho. Ik ben er zelf helemaal dik tevreden over, mooi vlak geworden, alles klopt.Ik ben ook heel tevreden over de kleuren, ik heb me beperkt tot bruintinten en rozerode tinten. Wat ik wel merkte is dat je zo,n quilt eigenlijk af en toe eens op moet hangen en van een afstandje bekijken of de combi,s nog wel mooi zijn, want bv rechtsonder zie je vier blokken boven elkaar met een licht middenstuk, daar had een donker middenstuk wel mooier tussen geweest, maar goed, ik heb niet zo,n grote wand binnen waar ik het kan ophangen.

Het lijkt een heel werk als je het zo ziet, en dat is het echt niet, het meeste werk als je daar van kan spreken is de boom in het midden, ik heb die op cheaterstof gezet, ( dat is voorbedrukte stof) maar dat kan natuurlijk net zo mooi op een andere mooie bijpassende stof. Dit soort quilts met randen is altijd makkelijk op maat te maken door de effen randen die je er tussen zet, mocht het een beetje minder uitkomen pas je de rand gewoon aan. Was overigens niet nodig hier, het ging gewoon echt heel goed. De maat van de quilt is 140 in het vierkant, en ik ga wil...deze met de hand doorquilten.

Ik snap nog niet dat ik het patroon zo lang heb laten liggen in de kast, nog maar eens kijken wat er nog meer voor moois in die kast en lade ligt behalve stoffen......Voorlopig hangt de top naast de echte kerstboom, na kerst ga ik hem sandwichen en rijgen ( of is dat hetzelfde....)

Enne...als jullie het komende jaar ergens in een quiltwinkel of op een beurs een wat vreemd uitgedost persoon zien met een lange regenjas, een stok, een grijs vilthoedje en een zonnebril, vergezeld van een héle grote tas.....ehhh, nou.....dan ben ik het misschien wel om een cadeautje te kopen voor mijn DH......Iedereen hele fijne warme gezellige kerstdagen!

Winkelen in eigen kast!

2011-12-21T20:00:00.003+01:00

Wie gaat er met ons ,Jeannet en Conny (klik) de uitdaging aan? Wij schrikken soms van onze enorme voorraden stof en toch komen we steeds opnieuw in de verleiding nog net dát ene mooie lapje te kopen. Dat ene stofje waarvan we denken het niet te kunnen missen. Onze kasten puilen uit en we hebben voorraad genoeg voor vele quilts.We moeten wel 80 worden om alle stof op te maken. En toch, is er vaak dat stemmetje dat zegt: "heb je dat nu echt wel nodig?"....en als we echt eerlijk naar onszelf zijn zou het antwoord "nee" zijn.Daarom dit ludieke initiatief.

Bij deze nemen wij ons voor om in het jaar 2012 GEEN STOF te kopen, maar uitsluitend te winkelen in onze eigen goed gevulde kast.Streng he? Wat wel mag is stoffen ruilen onderling en natuurlijk ook stof krijgen en winnen!Het moet ook mogelijk blijven om grote stukken stof voor achterkanten of randen bij te kopen als we die niet in onze eigen voorraad hebben, anders zitten we straks met allemaal Ufo,s......Het gaat meer om de impulsaankoop van allerlei stofjes.Elke laatste dag van de maand melden we op onze blogs of we het een hele maand zonder aankopen hebben gered, spannend!!

Wie gaat er met ons ook deze uitdaging aan? Het is maar voor een jaar, tenminste....wie weet hoe het bevalt.....Meld je aan door één van ons een mailtje te sturen ( j.j.j.delaat@planet.nl of connysquilts@live.nl ) en zet het logo met de link op je blog.Misschien kunnen we een keer een onderlinge lapjesruil regelen? Enne, om eens met "de billen bloot" te gaan.....dit is de inhoud van mijn kast......eh, een klein deel er van dan ......

Oeps, het zal niet meevallen voor deze "stofjes fetisjist"ik begin geloof ik maar eens om mijn allerliefste mannetje een groot pakket "zakdoekjes"te geven voor onder de kerstboom......Dat wordt creatief denken in het nieuwe jaar!

groetjes Jeannet en Conny

Van alles en nog wat

2011-12-19T07:16:00.101+01:00

Afgelopen vrijdag voor de laatste keer wezen quiltkwebbelen bij Els, het was weer leuk om in het winterhuis te zijn, helaas voor de laatste keer want ze gaat verhuizen, zullen ze in Brabant wel erg blij mee zijn, ik een ietsje minder....We hebben, hoe kan het anders bij Els, een "Coole Guy" gemaakt, met zo,n kaarsje op zijn hoed met een batterijtje, heel erg leuk idee weer! .

En vorige week kreeg ik een allerliefst en mooi gemaakt pakketje van mijn "kniemaatje" Hanneke! wat kun je dan toch een bijzondere virtuele ontmoetingen hebben, en dat je ook nog dezelfde smaak hebt, Gelukkig niet van knie overigens.....Hanneke heeft een huis tuin en keuken knie ( zegt ze zelf) en ik zoals jullie weten een koninklijke......nou, die van Hanneke gaat als een speer, ze kan haast op haar hurken zitten,en die van mij, enfin, daar wilde ik het niet meer over hebben........

Er zat ook nog een sneeuwman bij om in de auto te hangen, en heerlijke bonbons! Je zou er een tweede knie van overwegen....wie weet wie ik nog meer ontmoet! eh...héél erg een Grrrrrrapje.......

Mocht ik me nog vervelen zo voor de kerstdagen moet iemand gedacht hebben, dan weet ik nog wel wat voor Jeannet.........Ik kreeg van de week dit boekje cadeau!

Het ziet er wel schattig uit moet ik zeggen, ik heb al een kerststal van hout, van östheimer, vast bekend bij sommige mensen, maar dit is wel heel erg leuk. Ik waag me er even niet aan na het shawl debacle, een mens moet doen waar hij goed in is en dat is al meer dan genoeg, toch? Ik wil jullie enige foto,s niet onthouden.

De kerstboom staat weer, een "echie" hoe lang zou je die nog kunnen kopen overigens? Wie heeft er nog een echte kerstboom kun je beter vragen.Heerlijk om de retro/kitch spulletjes weer te zien, het is een bonte boom vol jeugdherinneringen, ieder jaar hetzelfde,en vooral alles door elkaar heen.

Tussen de bedrijven door prik ik ook nog heel wat steekjes weg, ZIJ heeft me geïnspireerd om dit blok weer eens ter hand te nemen en door te quilten of te rijgen, hoe je het ook noemt, bij mij is het meer rijgen. Toepasselijk blok voor de tijd van het jaar, hier waaide het van de week behoorlijk en ik belandde met mijn fiets nog in een hagelbui! Grrrrr, dat was "nie fijn....."

Verder ben ik net als heel Nederland druk met de kerstvoorbereidingen, beetje van dit en van dat, kerststukjes maken,kaarten schrijven en versturen, dat vind ik één van de leukste dingen van kerst, nou ja, kaarten ontvangen dan, laat ik het zo zeggen, héérlijk! Feestelijk gevoel als de postbode komt in December.

Iedereen een fijne week voor kerst, jammer dat er geen sneeuw ligt, ik vond het vorig jaar machtig al die sneeuw, ik mopperde maar met iedereen mee met een uitgestreken gezicht...., maar ik dacht bij mezelf....van mij mag er nog een metertje bij vallen........zit er deze kerst niet in, ze voorspellen maar liefst 10 graden! ( hoewel het nu hier spekglad is op de weg)

Warme voeten!

2011-12-16T07:14:00.024+01:00

Ik was al eens lang van plan om een kerstsok te maken, maar ik vond er maar steeds geen mooi patroon voor, tot ik deze zag! Wauw, van wolletjes....de raderen gingen meteen draaien......

Want had ik niet die mooie flanellen serie van moda met de uitstraling van wolletjes, weten jullie nog?

Nou, die waren wel heel geschikt voor de ondergrond, gelijk vriendin J gebeld en die kwam ook met gezwinde spoed richting de kust gereden en was ook meteen enthousiast! Naarstig in de kasten gezocht naar alle resten van vilt en wolletjes, dan krijg je dus weer "herrie in het bakje", maar wel hele mooie herrie.

En na een ochtend fröbelen is dan toch heus de basis van de sok af, nu nog in elkaar zetten en het borduren van de randjes kan beginnen.

Hier zie je daar een klein stukje van, ik heb er verschillende kraaltjes ook nog op genaaid in een later stadium.

Ik moet zeggen, het was "effe" doorwerken en prikken, want tja, een kerstsok wil ik dan wel voor de kerst hebben hangen, die hangt niet meer in januari dus het was ietwat kort tijd.

Maar, tis gelukt! de applicaties zijn van wol, opgeplakt met flisofix en vastgezet met borduurgaren.Dat was heel makkelijk werken.

De sok smaakt naar meer, ik zag er bij haar (klik) wel 5 hangen voor de haard in alle soorten en maten, maar dat is voor volgend jaar!

Het is een mooie warme gevoerde sok geworden, en mocht de voorspelde horrorwinter echt nog komen ( ze voorspellen vandaag natte sneeuw...) dan steek ik mijn voeten erin, stook de kachel extra op, trek de gordijnen dicht en wacht op het einde der tijden, tot de bolletjes van de crocussen weer boven de grond komen,Mmmmm,wat zal dat dan lekker warm zijn!Ik ga straks quiltkwebbelen bij Els, het waait hier zo hard dat ik niet veel gas hoef te geven als ik het zo bekijk. Iedereen een goed weekend, gaat vast lukken met al de kerstmarkten overal......

Zalige Zaterdag

2011-12-12T07:11:00.024+01:00

Zaterdagmorgen zijn we met de veerboot van Rozenburg naar Maassluis over de nieuwe waterweg gevaren om naar de kerstfair van de Quilthoeve te gaan in Naadwijk. Altijd een belevenis op die pont, want er varen van die megagrote zeecontainers over de nieuwe waterweg en dan moet de pont wel "effe wachten...." anders gaat het niet goed komen.

Aangekomen in Naaldwijk ietsje over elven hoefde je niet te vragen waar HET gebeuren was......allemaal dames en nog eens dames en een enkele man......wat een enorme drukte, en wat een vreselijk leuke sfeer! Als je eenmaal de poort binnen was gegaan dan waan je je niet meer in de drukte van de wegen en bebouwing er omheen, maar echt op een soort landgoedje met een binnenplaats.Het zag er vreselijk leuk uit, kan niet anders zeggen, klein maar fijn is hier wel op zijn plaats. En er was uitverkoop van stoffen........nou, als ik die had moeten snijden was ik onder de tafel onder een rol stof gaan zitten en had de dames zelf laten knippen...........chapeau voor de meisjes die daar achter stonden.......tjongejonge wat een drukte was het me daar! Als nu de kasten thuis niet gevuld zijn weet ik het niet meer.

En wat heb ik veel bekenden en bloggers gezien, het duizelt me nog, ik weet het ook niet meer allemaal, Martine van steekje voor steekje, Monique, ( met die ongelofelijk mooie stitcherie....) Jantine, Dorothé, Rennie, Anita,Yvonne, Debbie, Betty,Marijke, Rika, Ageeth, Ada,ik ben er vast een hoop vergeten! En jullie geloven het of niet, ik heb geen enkel stofje gekocht! niet één! Ik zou niet weten hoe ik het had moeten afrekenen.....

Wel zag ik bij iemand deze prachtige tas gemaakt van allemaal zelfkanten van stoffen! Wat was daar een belangstelling voor, ik wil het jullie niet onthouden, zelf geef ik ze sinds kort weg, maar dat ga ik dus even opschorten ( jammer he Hanneke....), dit is wel een heel erg leuk idee.Ze zijn gestikt op een ondergrond, wel van links naar rechts, of andersom, anders trekt het scheef zei de maakster er nog bij.

Ik heb twee van deze prachtige brocante schalen gekocht, leuk straks om wat op te serveren met de kerst, had ik nog niet *U*........en dit mooie oude witte schaaltje, ik zag er al zomaar een waldorfsalade in liggen......

Nu ligt er een heerlijke christmaskruidkoek in, ook al daar gekocht, en na de kerst kan het in mijn Petrus Regout verzamelkast, als het er tenminste nog wel bij in past......( dit is nog maar de halve kast....)

Daarna zijn we nog naar Jan huygen in de Ton geweest in Maasland, mijn favoriete adresje, dat is een beleving daar, daar kom je ogen tekort als je van ouwe troep houd ( en van honden) ......anders heb je het er zo gezien ( kan ik me overigens niets bij voorstellen.....)

Ik wilde graag zo,n oude franse kaasplank hebben, om met de kerst hapjes op te serveren, als tafelblad op een hocker,het is echt een hele grote stoere plank van wel 50 cm doorsnee, er zaten nog authentieke houtwurm gaatjes in en Aleide kon niet garanderen dat die al helemaal vertrokken waren naar een beter adres.....afwachten dus maar en vooral niets tegen manlief daarover zeggen.........een mens eet toch ook kaasjes met schimmel? niet van dat benauwde hoor.......

Moe maar voldaan zijn vriendin en ik daarna naar een heel gezellig pannekoekenhuis geweest en hebben heerlijk nagenoten van stofjes en brocante en alle indrukken onder het genot van een pannen ( of is het nou toch panne) koek met appel en spek!

Zomaar een zalige zaterdag, zo is het ook niet altijd hoor, het is heus niet altijd een "blij blogleven", het leven is rozen en dorens las ik laatst ergens, maar daarom moet je dubbel van de rozendagen genieten. Wat zullen de meisjes van de Quilthoeve s,avonds met de beentjes omhoog hebben gezeten en geen pap meer hebben kunnen zeggen.........Ik vind sowieso dat de quiltwinkels zich van hun leukste kant laten zien met kerstactiviteiten, eerst al bij Bep, en nu de Quilthoeve, en bij Dorry zal het vast ook Dolgezellig geweest zijn!

Dilemma.....en een leuk nieuwtje....

2011-12-09T07:15:00.020+01:00

Mag ik iedereen hartelijk bedanken voor alle overweldigende reacties op mijn "Thomas"? ik wil vaak wel mensen terug mailen naar aanleiding van vragen bijvoorbeeld, maar dat gaat dan niet, dan geeft hij "No Reply"aan, dat kun je instellen bij blogger dat de ontvanger kan reageren op je mailtje, ideetje? En wat kan het leven van een (plattelands) quiltster soms vol van dilemma,s zitten........( volgens mij van iedere quilter, maar goed....) Ik heb weer wat af, en dan mag ik van mezelf weer aan iets anders beginnen.....Ik heb dit boek gekocht een paar weken terug. Een aanrader als je van antieke quilts houd, je zou ze wel allemaal wilen maken.

Ik heb voor mezelf de keuze uit twee quilts gemaakt, ga ik een quilt maken van deze variant op de Ohiostars, wat zal dat weer leuk worden om ieder blok anders te maken met allerlei kleurtjes, alleen daar verheug ik me al mateloos op!

en dan komt het er zoiets uit te zien, met gewone sashings er tussen. De blokken zijn groot, 12 inch, dus prima te doen.Ik heb het niet zo erg op pietepeuterig.

Maar dit vind ik ook een heel erg mooi blok, met veel puntjes, nou heb ik dat natuurlijk wel net afgerond, dus om nou weer zoiets te doen, maar mooi is tie.

Dan wordt dit de hele quilt, met flying gees als tussenbanen, ook helemaal mooi. Ik ben gewoon wég van de kleurigheid van deze quilts.

Is me dit geen mooie toepasselijke spreuk voor ons quiltsters?

Nou was er nog een tweede dilemma, ik heb ergens een pakketje originele "feedsacks"gekocht, ik dacht, die kan ik helemaal mooi in deze quilt verwerken in combinatie met de andere civil war stoffen, maar tja....tja....ik weet niet wat jullie er van vinden, mooie feedsacks hoor, daar niet van, maar de combi matcht toch niet helemaal zoals ik het me had voorgesteld. De enige die er bij zou passen is het vierde stofje van links, dat is meer okergeel.

Je hebt kleur en kleur, en zelfs in kleuren die fel zijn zit een wereld van verschil, fel oranje of fel geel bezit veel tinten, en ik denk dat dit ze jammer genoeg net niet zijn. Ik heb nog een paar stoffen opgezocht van de civil war chronicles, die zijn ook voor mijn doen fel van kleur, maar toch wel met de juiste antiekerige uitstraling.Wat kleur al niet kan doen he.

Ik heb alvast een blok gesneden, dus tja, is mijn dilemma hier dan eigenlijk niet mee opgelost????

Nou hoor ik enkele van jullie vast denken....enne....die quilt van Petra Prins dan uit de quiltmania??? was ik daar ook niet heel erg enthousiast over? Nou, zeker en wis, daar begin ik ook eerstdaags aan hoor! een mens kan mákkelijk twee projecten onder handen hebben, toch?

En dan nu het nieuwtje.....( klinkt net alsof ik in verwachting ben ....) ik heb een column geschreven voor het januarinummer van het blad van Tineke, Quilt en Zo.....en dat vind ik leuheuk!! en spannend.......wat mensen er van vinden, ik schrijf makkelijk, maar toch, als je opeens voor een lezerspubliek van 15.000 mensen schrijft dan lijkt het wel of de inkt in de pen spontaan opdroogt en het hoofd vol zaagsel is....dan ga je teveel nadenken he, en dat moet ik helemaal niet doen....dan snij ik maar teveel stof....enfin, jullie lezen het tzt wel....Goed weekend allemaal, als het allemaal lukt ga ik nog naar de kerstmarkt bij de Quilthoeve.

Thomas AFFOohohoho

2011-12-05T07:17:00.013+01:00

Het heerlijk avondje is weer voorbij, het lijkt wel de etalage van een chocolaterie cq cadeauwinkel op het tafeltje in de keuken....Tis de aftrap van een drukke decembermaand zoals ik bij Tineke Beishuizen las in een column, zo ervaar ik het eigenlijk ook altijd wel,december vind ik erg druk, je bent nog niet bekomen van het één of het ander dient zich al weer aan, nu ben ik bijvoorbeeld weer bezorgt of we wel een mooie kerstboom vinden........ieder jaar nog gelukt.....maar toch......

Wat in ieder geval wel weer helemaal af is, gezoomd, gelabeld, gewassen en al wat dies meer zei, is:
Thomas! hier (klik) kun je het verhaaltje er over lezen waarom ik er een paar maanden geleden aan begonnen ben. Het is een heel snel project geworden, op de machine gemaakt, dus dat gaat al extra snel. Veel snijden, veel puntjes, dat was de uitdaging.

Heerlijk mijmeren in deze stoel met uitzicht over de tuin over welk project ik nu eens zal beginnen, dat is eigenlijk één van de leukste dingen, er over nadenken, al die onbegrensde mogelijkheden...

Aan onze eigen log cabin gehangen. Het patroon van deze quilt staat in nummer 75 van de quiltmania. De maat is 185 in het vierkant.Het zijn vier log cabin blokken samengesteld tot één groot blok.

Hier kun je een deel van het quiltwerk zien, ik heb hem machinaal laten doorquilten zoals ik meestal doe bij grote quilts. Ik vind ze dan vaak wel wat stug als ik hem terug krijg, maar als ik hem dan in de wasmachine doe op 30 graden met een extra water programma en daarna in de droger op strijkdroog, dan komt hij er heerlijk soepel uit en laat ik hem over een deur verder drogen, altijd een subliem resultaat. En ik heb nog nooit een doorgelopen quilt gehad, ik was de stofjes ook niet van tevoren, ben ik veel te ongeduldig voor.... ( durf ik dat hier neer te zetten of is dat de goden verzoeken....??)

Zoals jullie misschien weten ben ik ook altijd dol op mooie achterkanten, en dat ik niet zo goed kan rekenen......dus.....ik had maar liefst 12 (!) kleine log cabin blokken teveel gemaakt wat drie grote blokken opleverde......is het erg of is het erg....? een er van heb ik in de achterkant verwerkt, en tja, de andere twee......kussentjes dan maar weer he...........de maat is er wel goed voor, 50 x 50 cm.

Hier nog een foto van de achterkant.De stof die ik daar voor gebruikt heb is van de serie `hope`van Marcus Brothers, ook errug toepasselijk......De quilt is zoals altijd doorgequilt door Elvire van de Ufo,s (klik)

En dan waar het allemaal mee begonnen was, de quilt met het verhaal, ik vond deze tekst ergens in een boekje, en heb het op mijn label gezet. Het zal voor ons allemaal gelden, of je nou een grote of een kleine beperking hebt, of een ziekte Ik hoorde laatst bij de lingeriezaak........dat de klachten en kwalen van mensen vaak beginnen rond de 50......zij horen daar zoveel verhalen over, er komen daar zoveel vrouwen van die leeftijd en ouder in de winkel, het zette me wel weer aan het denken.....Gezondheid is toch maar alles.

Nou heb ik inmiddels al een respectabel aantal quilts, en ik worstel er nog steeds mee hoe ik ze nou het beste kan bewaren. Hoe doen jullie dat nou? kleine quiltjes is geen probleem, die rol je op of hang je op, maar als de quilts groter worden vind ik het een "gedoe"worden, ik vouw ze luchtig op, in die mooie mand bijvoorbeeld,maar toch komen er dan altijd vouwen in als je ze weer pakt, ik heb het al bij mijn kerstquilt van een meter vierkant die nu weer hangt, die was te groot om op te rollen, dus ook weer met vouwen, en dat lijkt me niet helemaal goed voor de quilt, of ben ik dan te "pietepeuterig" ?

Inspiratie daagje

2011-12-02T07:12:00.021+01:00

De heerlijkste dagen vind ik altijd als je helemaal niets echt MOET, als je gewoon je eigen ritme kan bepalen, beetje rondkeutelen, beetje mijmeren over alles wat je nog wil maken en doen maar niet echt iets hoeven doen. Pantoffeltjes aan, kacheltje snort, Libelle in de bus, Ohhh, wat hou ik van dat blad en van de column van Anne Wil......en de tijd om een lekkere gezonde lunch klaar te maken, Mmmmm. Het heeft niets verhevends, het is zelfs hartstikke burgerlijk zou ik vroeger afkeurend gezegd hebben....maar het is zo heerlijk! ( dat wist ik toen nog niet)

En als je dan ook nog twee van deze prachtige tijdschriften onder handbereik hebt is er toch eigenlijk niets te wensen over in het leven?

En wat staan er een leuke dingen in de mania.....errug.....Die quilt van Petra Prins, ik had hem al op de site gezien als pakket, maar ik vind het natuurlijk veel leuker om hem van mijn eigen stoffen te maken, en dat is dan dat mijmeren, van welke stoffen, wat zou mooi zijn? Ik ben een tijdje met paars bezig geweest, nog nooit een paarse quilt gemaakt, lijke me heel erg mooi, gecombineerd met bruin en okergeel.Het is bij deze quilt niet OF ik hem ga maken, maar WANNEER ik hem ga maken.

Het primitive blad van de quiltmania vind ik heel erg leuk, veel inspiratie, maar voor mij wel een fors minpunt dat het in het Frans is, en niet in het Engels.Deze theemuts vind ik helemaal super!

en deze quilt van Jan Patek heeft ook mijn hart gestolen. Een mens wordt maar onrustig van al het moois wat overal voorbij komt, eerst weer wat afmaken......

En dan was er nog de shawl.......of eerst was er de wol, die P*R*A*C*H*T*I*G*E wol, mohair met zijde, vriendin had er zo,n mooie shawl van gebreid, en toen dacht ik, dat zal ik toch ook wel kunnen,toch?? ehhh, nou ja.....dat is te zegggen..........euhhh, nee dus.....dat was geen sinecure voor me, zweet op mijn neus, op mijn voorhoofd, in mijn nek, klamme handen,hummelig resultaat, steken die overal zaten behalve op de naald.....enfin, mijn oude moedertje kon het gebroddel niet langer aanzien en de wol is met de naalden naar haar verhuisd, en ziehier het resultaat! Daar moet je dus gewoon 84 voor zijn om zo mooi te kunnen breien, dus ik heb nog even te gaan......

Morgen vieren we het "heerlijk avondje" met s,avonds gourmetten, volgens mij net als de rest van Nederland als ik dat zo zie in de supers........en dan bescheiden pakjes, want we hebben alles al, gezelligheid kan niet gekocht worden, dus die maken we zelf! Het "heerlijk huis" is al weken helemaal in de sintsfeer.

Iedereen die Sint viert dit weekend een hele gezellige en sfeervolle fijne avond! PS...ik ben me toch met een leuke kerstsok bezig met wolletjes......word vervolgt......

Effe bijpraoten......

2011-11-28T07:19:00.042+01:00

Vanaf dit weekend moet er bij ons minimaal iedere week boerenkool met worst op het menu staan! ohhh....errug.....wat hebben zoon en manlief er van genoten, en wat hebben ze dit dus altijd gemist bij "pastamama"! Ik heb zelfs nog een vorkje meegeprikt, en inderdaad, ik geef het ruiterlijk toe...het was niet verkeerd! Ik ga het deze week ook uitproberen......als ik die zelfde smaak nou ook maar in het pannetje weet te krijgen. Het was overigens een geweldig begin van een fantastisch weekendje!

Wat een heerlijk huisje hadden we gehuurd op dat landgoed, je moet het altijd maar afwachten, we hebben het wel eens anders meegemaakt,maar dit overtrof onze stoutse verwachtingen, zoooo mooi, zo verzorgt, zo nieuw en met smaak voor detail ingericht.

De bosuitzichten aan alle kanten waren fenomenaal voor een poldermeisje! s,nachts hoorde je deze (klik) melancholieke geluiden, zo heerlijk en rustgevend. En dit waren o.a. onze twee achterbuurtjes........

Het is geen vraag of we hier terug komen, maar wanneer dat zal zijn. ( dat kleine stenen huisje links was overigens voor de fietsen en het tuinset.) Dit is echt een absolute aanrader (klik) voor wie er eens superdeluxe en rustig op uit wil samen!

Het leven is een quiltersfeest, als je in de Vaalstraat bent geweest.....toch?? Ze waren dan wel gesloten zaterdag, maar het is nog gelukt om vrijdag vóór vier uur een bezoekje aan de winkel te brengen, net voor ze zelf een weekendje met de crew op stap gingen. Ik werd overigens wel pijnlijk herinnert aan het kleine quiltje rechts wat nog steeds in mijn WIMmenlade ligt thuis...........

Natuurlijk mag een bezoek aan de Pelikaan niet ontbreken als je in Zutphen bent....compleet met scones en cream en cake.

En eindelijk heb ik dan Keetje Knus in het echie mogen aanschouwen in Brummen! Ook dat is een geweldig feestje, je weet niet waar je kijken moet.....en alles is er even leuk, allemaal van die hebbedingetjes, kleine cadeautjes, heerlijk voor de feestdagen,klossen, naaispulletjes, hartjes, Pffftttt....

En nog was het feestje niet afgelopen, of er geen einde aankwam! want de zondag was er de kerstopendag in het gezelligste winkeltje van Hall (klik) En dat het er beregezellig was behoeft geen nadere uitleg als je deze foto al ziet.Wat een drukte, mensen van heinde en verre waren er op af gekomen,wat een sfeertje, leuke oude bekenden ontmoet, nieuwe mensen gezien, zo gezellig, heerlijke taarten in allerlei smaken, gluhwijn, het kon niet op. Of we allemaal op een groot familiefeest waren!

ZIJ stond er dus ook, compleet met die schattige nieuwe oude kassa! alleen daarom wil je daar al graag iets afrekenen, om die kassa te horen draaien en rinkelen ( dat kan overigens 10 december ook in Naaldwijk op de kersthappening van de Quilthoeve, dan rinkelt die kassa daar ook....)

En tja........dan komt nu het moment supréme......daar hebben jullie allemaal op gewacht.....wat heb ik allemaal gekocht......om je dood te schamen natuurlijk, schandelijk, errug, ik kreeg bij het zien van al die mooie stofjes subiet een gevoel over me alsof mijn kasten thuis plotseling op onverklaarbare wijze "gans ledig"waren geraakt.....En dit is dan het hele verhaal ( ehhh....qua stoffen dan.....) zowel van de Vaaltstraat als van de Heimeriete. Het zijn onbetwist twee van mijn lievelingswinkels waar ik altijd slaag.

En hoe hebberig kun je zijn.......toen ik bij Petra Prins uit de winkel liep, het afstapje al af, net voor de deur, zag ik vanuit mijn rechterooghoek opeens nog ergens in een verloren hoekje een stofje........okergeel met oudblauw streepje, maar ja, de mannen stonden buiten al ongeduldig te wachten.....we zijn eerst iets wezen drinken om er van bij te komen, maar die onrust he.......de koffie smaakte me gewoon niet...., dus........gemompeld dat ik iets had laten liggen daar en voor ze verbaasd konden vragen wat dan wel, was ik al opgestaan en met gezwinde spoed stekkerde ( nou ja, ehh....strompelde....) ik het restaurantje uit voor.........hét lapje! het ligt hier in het midden, niets bijzonders, gewoon een heel oud lapje, maar ik moest het er opeens bij hebben.....het leven zonder dat stofje leek opeens glansloos....kennen jullie dat gevoel? Ondanks dat ik een "Overzeekoper" ben, gaat er toch niets boven stofjes zelf bij elkaar combineren uit een bak, eerlijk is eerlijk!

Het was in alle opzichten een heerlijk weekendje met man en zoonlief! Ik kreeg bij Bep wel drie keer een compliment over mijn mooie kniekousen met de bijpassende laarsjes......dat deed me ongelofelijk goed, want ik wil het hier niet hebben over het feit dat ik met een kruk loop in Zutphen, en maar hele kleine stukjes kan lopen, en moeizaam de trap van het heerlijk huisje op ging, en niet in dat mooie bos kon wandelen, en ook niet dat de deur van een toilet van een AC restaurant onderweg niet dicht kon omdat ik mijn knie niet genoeg kon buigen! Ik wil gewoon genieten van dat wat nog wel kan, en dat is er gelukkig ook! Vanmorgen weer met nieuwe moed en oude hekel naar......de fysiofittnes! Iedereen een hele fijne week!

Herrie op tafel en WIP

2011-11-25T07:17:00.038+01:00

Ik lees en hoor altijd dat er bij topkok Herman den Blijker Herrie in de keuken is, nou, bij mij is het regelmatig herrie op de tafel.......Gek word ik er af en toe van, alles ligt kriskras door elkaar, je kan maar met één ding tegelijk bezig zijn, plek om te snijden en stof uit te leggen is er steeds minder, overal ligt wat, kennen jullie dat?

WIP heet dat, Work In Progress......nou, dat is er wel genoeg. Ik ben druk met de tweede rand van de tannenbaum, zooooo leuk om te doen!! verslavend, na het ene blokje wil je meteen het andere blokje met de volgende stof en kleurcombinatie zien, dat geeft dus die herrie op de tafel.....al die stofjes die opeens uit allerlei hoekjes en vergeten laatjes tevoorschijn komen,naaien komt straks wel, eerst al die combi,s uitproberen die op je netvlies staan.En ieder stofje moet gestreken worden, en weer opgevouwen, en opgeruimd......anders heb je "herrie in je hele werkkamer!"

Het leuke van dit blokje is dat het één en hetzelfde patroontje is, maar dat je door de kleurencombinatie er toch steeds iets anders van kan maken, dat zie je heel goed op deze foto,s. Ik moet twintig van deze blokjes maken voor de rand om het middenstuk, maar het lijkt of ze allemaal anders zijn.

Dit strookje spreekt voor zich, zo warm zijn de kleuren ook in werkelijkheid.

En hier hangt dan het middengedeelte, met de rand er omheen, ik moet zeggen dat ik er zelf helemaal *flieft* op ben, zo,n mooie warme kleuren, ik vond de Thomas log cabin ook erg leuk om aan te werken, maar dit is toch wel mijn ding, heel veel verschillende stofjes en blokjes en toch één geheel. Nu de laatste rand nog, maar dat zijn van die ingewikkelde blokken die je vierkant moet snijden, en waar de hoekjes dan van moeten kloppen....de blokken waardoor het patroon steeds weer in het zakje terug ging........proberen dus maar!

En zie dit nou toch eens aan.....beest die uitgebreid op de aanrecht is gaan liggen, ( en dan hoe hij kijkt.....) beest is echt vreselijk....die koekjes laatst zijn toch echt voor een groot deel in "beest buik" verdwenen, hij krijgt het voor elkaar om de bus waar ze in zitten ( je ziet hem nog staan achter hem) net zo lang te bewerken tot die open is, en dan weet je het wel. Het is goed dat manlief dit niet ziet, want dan hebben we niet alleen herrie op de tafel, maar ook echte herrie in de keuken!!!.....Brrrrr

Wij gaan dit weekend een weekendje Achterhoeken, we hebben ( naar we mogen hopen) een heerlijk huisje op een landgoed gehuurd in Eerbeek. Even er uit, even wat anders zien. Vanavond zijn we uitgenodigd op de boerenkool ( met worst?) Zaterdag naar de thee met scones in de Pelikaan in Zutphen.( Petra Prins is dicht....errug.....) Zondag naar de kerst open dag van Bep, dus wie weet wie ik daar nog tegenkom. Ik heb er helemaal "zin an" beest (Arax) en beestje (Ollie) worden verzorgt door iemand die in ons huis komt) Iedereen een heel fijn weekend en tot maandag!

Deze prachtige kaart kreeg ik gisteren voor thanksgiving van Carolyn, ik vind het zo,n mooitje, zo nostalgisch. Carolyn, thank you again very much!!

Maandagmorgenlogje

2011-11-21T07:17:00.015+01:00

Als deze quilt geen WAUW gevoel geeft op de maandagmorgen dan weet ik het niet meer. Je houd er van, of je houd er niet van, maar een wauw gevoel geeft het toch zeker wel door deze gedurfde kleurkeuze. Jullie trekken wit weg en schrikken je naar........ben ik opeens van mijn stoffige geloof afgevallen....euh.....nee hoor......

Deze quilt is van Franny die afgelopen vrijdagmorgen hier was "te warskip"met een quilt. Deze quilt heeft ze gemaakt voor een opleiding in quilten die ze volgt via internet, ook helemaal zelf met de machine doorgequilt, is niet zo goed te zien, maar het is een waar kunststukje!Franny wordt oma....( en nu weet heel quiltend Nederland dit ook...) en zo met deze bril geloven we dat natuurlijk meteen allemaal.......maar zonder bril ziet ze er echt net zo jong uit als ze werkelijk is hoor......

Zaterdag was de naald en draaddag, altijd weer leuk en gezellig, alleen al om weer eens bij te kletsen met allerlei oude en nieuwe quiltkennissen. Het is heerlijk rustig hier in de polder, ik zie de reeën, fazanten en hazen voorbij het raam komen en nieuwsgierig naar binnen kijken, maar ze zeggen zo weinig terug hé als ik tegen ze praat, nou vind ik dat meestal wel fijn, ik ben erg op mijn rust gesteld en ik word niet graag tegengesproken....( woorden van zoonlief) maar zo af en toe is zo,n quiltdag met allemaal gelijkgestemde vrouwen een welkome afleiding. Dit was het pakketje wat de dames Liezbeth en Els voor ons hadden samengesteld. Ik ga er een stitcherie tussen doen ipv een borduurtje.

Toen ik thuis kwam was het zulk mooi weer, het leek wel lente! Ik ben meteen zelfs zonder de wollen thermobroek op het stalen ros gesprongen ( nou ja, springen.....bij wijze van spreken dan.....) en heb lekker een stuk door de polders gefietst, al mijmerend over die polderwegen, met het lage zonnetje enigzins door een nevel onttrokken, bedenk ik me dan dat ik wel een "neandertaligachtig" plattelandsmeisje ben, en meteen daar achteraan; maar is dat erg? Die geuren die daar bij horen, dampende koeienlijven, ingekuild gras, een beetje vage mestgeur, de vele reigers die je overal ziet langs de sloten, de buizerds en de zwanen, en ik kan er zó van genieten. Geuren zijn minstens zo belangrijk in het leven als kleuren. Dat herkennen jullie toch ook vast wel?

En toen ik thuis kwam lag er een pakje op me te wachten, ik heb deze toverbol besteld. Zag het bij een vriendin, moooooi.......Pfffttttt, voor een shawl, het is zijde met mohair, van Kaffe Fasset, dus dan weet je het wel, in schitterende overlopende kleuren, in het midden zitten er nog meer,heel dun draadje, ik heb al een "tijd niet meer gebreid" maar daar gaat dus nu verandering in komen, word vast vervolgt.....

Iedereen een fijne inspirerende creatieve week, het blijft nog steeds heerlijk weertje, ik merk wel dat als je je aanwent om iedere dag minimaal 10 km te fietsen, of te wandelen, of gewoon buiten te zijn dat het weer veel minder van invloed is op het dagelijks leven, zoiets als; er is geen dag zo kwaad, of het zonnetje schijnt wel vroeg of laat!( hoewel ik het nu nauwelijks kan geloven zo mistig is het hier)

Van een dennenboom en een wollen onderbroek....

2011-11-18T07:15:00.036+01:00

Mijn "Thomas (klik) is af, dat wil zeggen, de top en de achterkant, ik heb hem gisteren weg gebracht om door te laten quilten. Inmiddels ben ik natuurlijk al weer met een nieuw project begonnen! De Tannenbaum, ik heb het patroon al járen in de kast liggen, steeds opnieuw gepakt, gelezen, gezucht, terug gelegen, ik kom er niet goed uit,wéér gepakt, het ziet er gewoon versleten uit van het in en uit het zaje halen, en nu dacht ik, geen flauwekul meer, gewoon beginnen! Lapjes uitzoeken, knippen, snijden en naaien met de geit! beest was het er helemaal mee eens.

Dit is de tannenbaum zoals hij moet worden, het is een patroon van Dorry (klikkerdeklik) , ik moet eerlijkheidshalve vertellen dat ik deze foto ooit, in een ver verleden, eens van een blog heb "gepikt" voor het voorbeeld en de kleuren want dat zat heel klein bij het patroon er bij. Deze is van Mieke (klikkerdeklik...) die heeft hem dus al af en prachtig met de hand doorgequilt. Ik vind het een prachtige quilt met een mooie kleurstelling welke ik wel wil aanhouden.Daar viel ik toen al zo op, rozeroodachtig met bruine reproductiestofjes.

Nou ja, jullie weten inmiddels dat ik héél goed puntjes kan maken, dus dat mocht het maken van het middenstuk niet belemmeren.Ik heb het patroon omgezet in inches, het is oorspronkelijk in cm.

30 vierkantjes van 2 x 2 inch maken het middenstuk van de tannenbaum, en dan komt het: Deze tannenbaum wordt op een stuk cheaterstof genaaid, dat is stof die al bedrukt is met een quiltpatroon,is me dat even keihandig!

Dat scheelt heel veel blokjes zelf maken en je ziet het niet als het gequilt is. Ik heb het middenstuk af, nu ga ik de 20 blokken die er omheen komen maken.De hele quilt meet 140 cm in het vierkant, klein voor mijn doen, maar wel een leuk maatje om ergens op te hangen.

En nu over de wollen onderbroek........tja......ik tracht nog steeds te fietsen over s,herens wegen, iedere dag minimaal 10 km, ook als het koud is, maar mijn prothese protesteerde tegen zoveel kougeweld!Die bevroor bijkans in de knie en zo werden de omwentelingen nog moeizamer dan ze al zijn, dus daar moest wat op bedacht worden, op naar de landbouwwinkel en dit is het geworden, onder mijn broek draag ik sinds deze week deze elegante blauwe wollen onderbroek, compleet met plasgat aan de voorkant, ook altijd handig..........! En tis helemaal toppie!! twee warme knieën. Als ik daar de horrorwinter niet mee door kom weet ik het niet meer.

Vanmorgen komt er een medequiltster een steekje weg prikken in "heerlijk huis", gezellie, zij woont hier vlak bij, we kunnen elkaar haast aanzwaaien,altijd handig een quiltster in de buurt. O ja,ik lees wel eens op bloggen van die stekelige stukjes over roddelvrije zones etc, maar laat ik nou gisteren in de nieuwe Flow een heel ander soort artikel lezen! Dat werpt meteen een totaal ander licht op de zaak. Wetenschappelijk is het bewezen dat roddelen helemaal zo slecht nog niet is voor de sociale cohesie tussen mensen, en dat IEDEREEN zonder uitzondering het doet, bewust of onbewust....dus.......

Iedereen weer een gezellig weekend! Ik ga morgen naar de naald en draaddag in Heenvliet naar de meisjes Els en Liesbeth, vorige winter lag er sneeuw op het pittoreske kerkje, dat weet ik nog wel, nu nemen we de sneeuw en de poppen maar zelf mee.

Daar bij die molen.....

2011-11-14T07:15:00.022+01:00

Toen ik van het weekend op de vroege morgen zoals gewoonlijk weer op die zo verfoeide fiets zat binnen en naar buiten keek door de serre zag ik in de tuin een wel heel bijzondere gast op zijn gemakje van de sierappeltjes snoepen.

Je weet dat ze er zijn, vorige week stak er nog één rakelings voor mijn auto over, daarom rij ik hier liever niet in het donker, het blijft toch altijd weer bijzonder om ze te zien, zeker in de tuin. Ik moet zegggen dat het mijn zadelpijn wel weer verzachtte met dit heerlijk ontspannende uitzicht!

Ik weet niet hoe jullie het ervaren, maar ik vond het me toch ineens KOUD geworden!, welliswaar met een heerlijk zonnetje, maar toch, en bij ons in het "heerlijk huisje"is het beneden wel 23 graden met de speksteen kachel, daar zijn we ontzettend door verwend, we vinden het bij iedereen waar we komen dan ook koud.... maar dat is het helaas ook op de bovenverdieping.......Brrrrrr, dus ik dacht: Ik ga een dekbedhoes maken van wollen tweed!Wat zullen we daar een plezier van hebben in de winter....

100 % wollen tweed, gewoon stukken aan elkaar genaaid met een keperbandje er tussen, héérlijk!Als je dan warm gedouchd hebt en dan die lekkere warme wol op je blote benen, Mmmm..hahahaha, zien jullie het al helemaal voor je, of beter gezegd, voelen jullie het al kriebelen......?? en is te goed gelukt of niet?

Nou ben ik wel een beetje maf natuurlijk, daar weten man en zoon álles van..........maar dit is toch wel een grapje hoor! Het is een geprinte dekbedhoes die ik hier (klik) heb gekocht, ze hebben ze ook in een breiprint, lijkt het net alsof je je dekbedhoes hebt gebreid, ook heel erg leuk. Bij de Turkse winkel koop ik altijd verse vijgen, ik ben er gék op! Vind ze al mooi om te zien.

Het voordeel van kinderen als ze ouder worden is dat ze steeds zelfstandiger worden, zat een paar jaar terug mijn keuken nog helemaal van vloer tot aanrecht onder de bestoven bloem en boter als er koekjes gebakken werden, nu was er niets van dat alles te merken! Zoonlief heeft lekker helemaal zelf heerlijke roomboterkoekjes met (eigen) walnoten gebakken.

Wat het quilten betreft: Ik ben nog bezig met Thomas, en heb alle 9 blokken af, en nu de rand gesneden die er omheen moet, die twee onderste lichte blauwe stofjes komen van een serie overzee....Judie Rothermel...Mmmm, zijn ze mooi of zijn ze mooi?

Iedereen een fijne week, de Sint is gelukkig weer heelhuids in het land aangemeerd dus er kunnen weer allerlei verrassingen zijn de komende tijd.......ik heb al wat in mijn schoentje, eh, pantoffel, gehad......een zakje gouden munten omdat ik volgens zoonlief altijd over geld "zeur"........( ik, zeuren???pfffttt hoe komt tie er bij..) ......ook dat ga je krijgen als ze ouder worden he.....Iedereen een fijne week met mooi herfstweer!

Beloofd.....

2011-11-11T07:15:00.000+01:00

Deze had ik jullie nog beloofd. De echte helemaal Affo van het krea doe weekend! De afwerking neemt altijd meer tijd in beslag dan je zo op het eerste gezicht zou denken, alleen die knoopjes allemaal aannaaien al. Nou vind ik dat altijd een naar werkje, knoopjes aannaaien, altijd prik ik in het verkeerde gat, of ik vind het gaatje niet en prik tegen de knoop in mijn vinger, enfin, er is erger leed zullen we maar denken. Ik heb dit keer veel geappliqueerd op de naaimachine met een piepklein zigzagje en ik moet zeggen dat ik het zelf erg mooi vind, komt mooi plat er op te liggen. Ik ben er helemaal tevreden over en het hangt al op een leuk plekje in de kamer, kleurt helemaal goed bij mijn wijnrode wintergordijnen.

Deze klosjes scoorde ik van de week ergens in een winkeltje vol brocante, altijd leuk om een schaartje in te steken en cadeau te geven bij de naderende sint dagen, ik ben tenminste al op jacht naar leuke en originele cadeautjes.

Want, het is weer zover! Diewertje Blok is weer op de buis!! en dat is de enige tijd dat bij ons de buis, of moet ik nu zeggen, het platte scherm, aan gaat vóór het acht uur Journaal, en dat het warme eten wijkt voor de zuigende kracht van dat scherm,want zoonlief mag dan wel al 12 zijn.....het blijft een leuke traditie om Diewertje de sinterklaasperikelen te horen vertellen. Er stond een heel stuk over in de krant, hoe vieren we Sint? Hoe houden we de warmte er in en de commercie er uit? Kan dat eigenlijk nog wel?

Eerlijk gezegd vind ik het zelf ook wel eens moeilijk om er een leuke en zinvolle invulling aan te geven, zonder dat er megaveel gekocht wordt om een hoop cadeautjes te hebben waar je eigenlijk niets aan hebt en wat mettertijd verdwijnt in de grijze bak, en ik betrap mezelf er ook op dat ik bar weinig wensen heb, althans niet de wensen die de Sint kan vervullen, we zijn al overal in voorzien..........Dat geld ook voor de overige gezinsleden, zelfs zoonlief weet niets te wensen, en manlief al helemaal niet! Tevreden mensen dus blijkbaar. Lieve kleine cadeautjes met een gedicht vind ik eigenlijk het allerleukste, zo,n klosje bijvoorbeeld, je zal het toch maar krijgen.....?

En dit beeld gisteravond deed me ook weer zo aan sinterklaas denken. Zie de maan schijnt door de bomen.......prachtig gezicht, feestje om dan op het platteland te wonen.Je beleeft de seizoenen zo intens.

Ik doe mijn best om een leuk sinterklaasquiltje te maken! eigen ontwerpje, van de week s,nachts in bed bedacht toen ik niet kon slapen ( dat heb ik zo rond sinterklaas.......dan hoor ik van alles in en om het huis....) met applicaties en stitcheries van de liedjes, klein quiltje, ong. 60 x 60 cm,grote klus, uitproberen, zeker niet klaar voor de komst van deze Sint, maar wel voor volgend jaar, als het helemaal lukt en naar mijn zin is deel ik het patroon met jullie!!Goed weekend iedereen, hier is het de afgelopen week geweldig weer geweest, niets van de mist gemerkt,heerlijk zonnig, van mij mag het zo nog een poosje blijven.

Krea Doe

2011-11-07T07:12:00.024+01:00

Het was een heerlijk Krea Doe weekend, niet in Utrecht, maar gewoon op Voorne bij Els, eerst de quiltkwebbelochtend afgelopen vrijdag waar we dit leuke speldenkussentje in een roestig bakje maakten. Is het een schatje of niet? Helemaal weer "Elzig" met die folk art stofjes.

Ze had van alles leuks meegebracht uit Amerika, schattige cadeautjes voor de sint, ook in die folk art stijl. En een nieuw kerstsokkenpatroon, Happy Xmas, ik had het zelf kunnen bedenken als Els het al niet gedaan had! Enfin, dit moet nog gaan lukken voor de kerst,ik weet nog wel vorig jaar toen moest ik 24 kleine sokjes maken voor de adventboom, pfftttt, maar leuk dat ze uiteindelijk zijn geworden, ze staan hier (klik)

Ik heb al één van de sokken af van de negen, deze lijkt heel groot, maar hij meet ong. 20 cm.

En toen zaterdag weer op een warme novemberdag naar het sfeervolle sneeuwmannenhuis om een sneeuwmannenquiltje te maken. Ik vind het heel wat, een workshop, raak altijd een beetje de kluts kwijt tussen het kwebbelen door,wat neem je mee voor stof, wat je wilde ligt meestal thuis, altijd vergeet je van alles maar gelukkig zijn er dan andere medecursisten die het hoofd wel op de juiste plaats hadden en waar je wat van kan lenen. ( zien jullie de sokkenslinger hangen bij Els)

Iedereen was naarstig en geconcentreerd aan het werk, het was ook best een heel klusje waar wat we natuurlijk thuis gaan afmaken, negen sneeuwmannen in verschillende posities, ga er maar aan staan.Maar leuk!!

En Sieneke was er ook bij, ik heb haar niet gehoord in de auto tijdens de reis, ze was wel blij dat ze uit de koffer mocht......en ze deed het als vanouds, wat is het toch een heerlijk machientje! zien jullie het eerste blokje liggen wat ik klaar heb?

En dit quiltje moet het uiteindelijk gaan worden, ik ben er zondag aan doorgegaan natuurlijk.....en het is bijna af, bijna, nog doorquilten en hier en daar een belletje , word het een schatje of niet? We waren er allemaal weg van, 50 x 50 cm, en heel veel verschillende stofjes.Als tie helemaal af is laat ik het nog een keer zien.

Al mijmerend in de auto, met Sieneke naast me, over al die mooie polderwegen met van die rustieke boerderijen en de zonsondergang voor me dacht ik, om met de woorden van Daniël Lohus te spreken: "Het was een práchtig mooie dag...." en het schijnt ook weer een prachtig mooie herfstweek te worden als ik de weerberichten mag geloven.Geniet er van!

Mooi rood is niet lelijk!

2011-11-04T07:10:00.017+01:00

Mooi rood is niet lelijk, wat heb je in de kleur rood veel schakeringen, en al helemaal in de herfst. De laatste schaal tomaten uit de kas voor het laatste soepie van het seizoen.

En overal waar ik kijk om me heen zie ik de boeren het land winterklaar maken, de oogsttijd is voorbij, de aardappels en bieten zijn gerooid, naarstig wordt er geploegd in het laatste gouden lentezonnetje, prachtig om te zien, het zonlicht wat spiegelt op die vette klei.Nu ploeg ik door het leven, maar toen ik nog jong was en graag een jongen wilde zijn ploegde ik voor mijn vader het land met zijn oude Massey ferguson en een tweescharploeg er achter, dat waren nog eens gouden tijden.......( zeggen al die mensen die oud worden.....)

Overal staan ook struiken met de mooiste bessen en rozenbottels. Op ons minilandgoed hebben we net ruim 200 meter meidoornhaag gerooid om er afgelopen weekend een ander soort haag neer te zetten. Dat was wel een kolfje naar de hand van onze "pubert".

Het leek namelijk zo idyllisch, zo,n meidoornhaag, maar ja...hij moet wel geknipt worden op de plaats waar hij stond, en dat is een pietsje minder idyllisch........want die hebben dorens....dat wil je niet weten, dus.....altijd lekke banden met kruiwagens, en grasmaaiers, en fietsen.Dit is een grote meidoorn hier ergens aan een dijkje, ieder jaar weer overvol bessen.

En dit is ook rood,van een rood waar we vast allemaal wel van alles in de kast hebben liggen, stoffig rood, helder rood, donkerrood, dit is een sneakpeakje van wat we morgen gaan maken bij Els van Bobbin Cool Guys, " Sieneke Singer Featherweight en ik hebben er al helemaal zin in!Want die gaat ook mee over al die dijken, lunchpakketje mee en voor Sieneke een extra flesje smeerolie.....als ze maar niet wagenziek is of hoogtevrees heeft............

En dat ga ik maken van o.a. deze stofjes, want ik had niet genoeg rood in de kasten en laden en dozen, of nou ja.....ik dacht dat ik niet genoeg rood had......er zitten namelijk in dat quiltje wel 36 verschillende rode stofjes in dat quiltje van 40 x 40 cm......Mwah...er passen uit deze stofjes wel 10 van die quiltjes, maar goed, wat in het vat zit en in de kast ligt verzuurt en beschimmeld niet en er is geen betere raad dan voorraad.Ik heb ze gekocht bij het leukste winkeltje in Hall, jullie kennen het vast wel......( nou ken ik eigenlijk maar één winkeltje in Hall, dus of er nog leukere zijn???)

En kijk eens wat ik een mooi herfstboeket kreeg van HAAR.......(klik) hahahaha

En dan wil ik jullie ook nog hier op attenderen, een give away bij Crea Annemieke, (klik) Annemieke heb ik jaren geleden leren kennen als een vreselijk leuke warme en lieve vrouw, onze zoon heeft er jarenlang een paar dagen gegeten tussen de middag omdat de afstand basisschool thuis te ver was, en hij op school eten niet gezellig vond,nou, hij had het er niet beter kunnen treffen qua gezelligheid! wafels, pannenkoeken, geheimpjes samen, limonade, oliebollen,poffertjes, spelletjes doen......Het was een gouden tijd voor hem.Enfin, via mij is Annemieke toen een blog begonnen, omdat ze echt een creatieve duizendpoot is,en nu heeft ze een hele leuke give away!

Iedereen een fijn weekend, het kan maar niet op met de mooie herfstdagen de afgelopen week, héérlijk, ik vind de herfst het mooiste jaargetijde van het jaar met al die oude bestorven kleurtjes! Laat de bladeren maar lekker dwarrelen!Ik heb mijn knie losgelaten, dat wil zeggen, hij hangt natuurlijk nog wel aan mijn been, maar het maakt geen hoofdbestanddeel van het leven meer uit, het is nu weer meer onderdeel van het vege lijf geworden en dat bevalt prima! Ruimte voor andere zaken.Zoals de quiltkwebbels bij Els vanmorgen, als ze nou maar geen kwebbelvrije zone heeft ingesteld.............we zullen het niet over jullie hebben, alleen maar over het heerlijke herfstweer....beloofd!.....

Tutorial driehoekjes maken

2011-10-31T07:15:00.008+01:00

Op verzoek van een aantal van jullie zal ik laten zien hoe ik van mijn puntjesvirus ben afgekomen........Heel veel quilters weten dit natuurlijk al, maar ik ben autodidact, nooit een cursus gedaan, en dan kom je altijd later achter allerlei handigheidjes......Je begint er mee om te meten hoe groot je driehoekje moet worden en tekent dat even op een papiertje in een vierkant inclusief naden! Stel dat het op 2 inch uitkomt, ( of 2 cm)

Dan ga je vierkantjes snijden die wat groter zijn dan de opgegeven maat, twee vierkantjes op elkaar worden twee driehoekjes straks. Je legt ze op elkaar en tekent met een pigmapen of potlood een diagonale streep. Vervolgens naai je een inchvoetje of een voetjebreed bij cm aan beide zijden van het naadje, je naait lekker door met al die vierkantjes aan elkaar, eerst de ene kant en dan de andere kant, en dat noemen ze dus kettingnaaien, gaat als een speer!Dan knip of snij je de vierkantjes doormidden op de lijn.

Je hebt dan een blokje met puntjes eraan, even goed uitstrijken en dan komt het: Je neemt een lineaaltje, ik gebruik daar die kleine vierkante 6 inch lineaaltjes voor, of de 15 cm maat. Je legt je blokje eronder en zorgt dat de diagonale lijn van je lineaal precies op de diagonale lijn van je blokje ligt, en dan snij je het blokje eerst met je rolmes aan twee kanten haaks. Dan draai je je blokje een kwartslag, en doet precies hetzelfde, weer die diagonale lijnen op elkaar, en dan meet je precies de maat die je uiteindelijk wilde hebben met je lineaaltje en snij de rest van de stof weg

Het resultaat is een perfect blokje op de maat van, in mijn geval, 2 x 2 inch! Zo kun je ze keurig aan elkaar naaien en dan kom ik uit op 1 1/2 inchblokjes.Het snijden is een beetje extra werk, maar met een scherp rolmes heb je het ook weer zo gedaan, en het loont de moeite als je weet dat de rij puntjes goed op elkaar komen zonder afgeknotte puntjes, het eindresultaat is toch het meest belangrijk.

Het geeft ook niet als je een beetje scheef hebt genaaid langs de lijnen, want doordat je ze later op maat snijd valt dat weg. Ik moet voor mijn Thomas log cabin 360 van deze driehoekjes maken, en echt, ik had het puntjesvirus vorig jaar, maar dat is gewoon over gegaan met deze methode.

Iedereen weer een fijne week, ik heb dit uiteraard die niet zelf verzonnen, ik heb het ook ergens ooit van iemand geleerd.Je hebt dus wel een goed scherp rolmes nodig, en een klein snijmatje wat je kan draaien is ook handig, en zo,n vierkant lineaaltje.

Thomas log Cabin

2011-10-28T07:13:00.001+02:00

Thomas log cabin, nu Jeannets log cabin, het kan zomaar mijn verhaal zijn.

Deze quilt staat in de quiltmania van januari 2010, nummer 75, ik vond het altijd al een erg leuke quilt, hou wel van die log cabintechniek en zeker in deze gedraaide variant.Er zit een verhaal achter, de quilt is gemaakt naar het boek : Leaving Riverton"van Jodi Barrows. Het gaat over Thomas, een sterke aantrekkelijke man. Deze quilt verbeeld zijn leven waarin hij iedere dag hout zaagt (log)

om zijn droomhuis te verwezenlijken ( log cabin)

De driehoekige "stekels"rondom de grote blokken staan symbool voor de moeilijke momenten in zijn zoektocht naar geluk in het leven, en ook dat sprak me zéér aan momenteel.De houtkachel staat voor mij symbool voor het rode blokje in het midden van de quilt, en dat weer voor de immer troostende warmte die we altijd met zijn drieën mogen ontvangen van deze heerlijke speksteenkachel. (onder de kachel staat mais te drogen van zoonlief voor popcorn...)

Meteen natuurlijk in de lapjeskast gedoken, fijn als er altijd zoveel voorraad is.....het heeft een tijd zo in het bakje gestaan omdat het me niet lukte om er aan te beginnen, dat heeft me enorm gefrustreerd, ( de rode driehoekjes he......) want snijden moet je staande doen en dat was moeilijk.Ik heb het zelfs ook wel eens gewoon weg gezet om het niet meer te zien.Ik had een andere quilt op stapel staan, maar nu moet ik even wat makkelijks doen wat toch leuk is.

Ik heb alle blokken gesneden, 36 blokken van 8 inch in het vierkant, vier blokken vormen samen weer één blok van 15 inch en daar komen de puntjes dan nog langs, maakt het 20 inch in totaal.Ik heb ze allemaal uitgelegd in een bakje met een papiertje er tussen en dan is het een fluitje van een cent om ze gewoon met de machine en een inchvoetje aan elkaar te naaien. ( ik zet er overigens nog wel een lijntje op met een pen en liniaaltje) De stroken zijn 2 inch breed, dus makkelijk.

En dit zijn de blokken die ik al af heb, inclusief de rode puntjes, die snij en naai ik iets groter dan de eigenlijke maat, en dan snij ik ze later precies op maat, is wel bewerkelijker, maar voor mij veel zuiverder werken, geen last meer van het puntjesvirus.........( als iemand het wil zien hoe het gaat, zeg het even, dan zet ik een tutorial er van op ) Het zijn wel heel veel rode puntjes, maar ja, ik ben dan ook al 51....en we zeggen hier thuis altijd: I never promised you a rose garden....."Hangt het blok niet mooi tegen onze eigen "log cabin ? "

Deze quilt zal als hij klaar is de herinnering zijn voor een periode in mijn leven waarin het vanzelfsprekende opeens niet vanzelfsprekend meer was, en zal zijn,en dat vind ik toch wel bijzonder.Eigenlijk horen alle quilts een verhaal te hebben.

De maat van de quilt meet uiteindelijk 185 cm in het vierkant.Ik heb nu vier blokken af van de twaalf.Erg leuk werk om te doen!

Zo moet de quilt er uiteindelijk uit komen te zien, met een blokkenrand er omheen, project wordt vervolgt......O ja, wat vinden jullie van deze autojas voor van de winter"? Ik laat het jullie zien ter inspiratie! Voor iedereen die nog naar de handwerkbeurs gaat, hol naar de breistands en schaf je voldoende wol aan, ze zeggen dat het een strenge winter wordt, dus....Wildbreien!! (klik)

Iedereen weer een heel fijn herfstweekend, altijd zo gezellig het weekend, in de zomer is het altijd erg druk hier met de campinggasten, juist in het weekend, en daarom genieten we nu in de hefst en winter driedubbel van de wedergekeerde rust,lekker rustig met z,n drietjes je laten meevoeren op het ritme van de dag, zonder verplichtingen, ontbijtje met de zaterdagkrant,lekker eten, het chipsavondje met een glas lemon cactus, zondagmorgen naar oma,appeltaart ( dit keer pag. 43 uit HET boek) het is niets en het is alles, hoe simpel kan het leven zijn als je al je eigen zorgen weer relativeert en afzet tegen de wereldellende ? En daarom begin ik iedere morgen op die @#$% fiets met dit liedje (klik) ....... werkt geweldig!!

Laatste keer: Knieperikelen

2011-10-25T19:45:00.003+02:00

Ik wil jullie nog één keer over mijn koninklijke knie vertellen, wat ik had bedacht als ludiek sucsesverhaal op mijn blog is een ietsje anders gelopen, als ik dat van tevoren had geweten had ik het er niet opgezet, ik heb het wel gedaan, en jullie hebben steeds ongelofelijk meegeleefd met alle ups en downs tijdens de revalidatie, alle lieve reacties, kaarten, mailtjes telefoontjes en wat al niet meer, het was echt hartverwarmend! Dus ik vind dat ik het laatste stukje er ook op moet zetten.

Het was niet goed bij de eerste controle bij Dr. D., ik ben uitgekaffert, onterecht vond ik, heb dan ook een brief daarover geschreven en had per ommegaande Dr. D. aan de lijn. Het bleek een tactiek van hem te zijn om mensen zo boos te maken dat ze als de wiedeweerga aan het oefenen sloegen, dat soort tactieken zijn aan mij niet besteed, ik ben geen klein kind, ik oefen sowieso wel,en ik hou daar helemaal niet van, dat weten we nu van elkaar. De knie is overigens keurig genezen en het litteken ziet er mooi uit.Dit is nu het uiterlijke resultaat van de operatie.

Vanmiddag ben ik terug geweest. Dr. D. en ik zijn bepaald niet elkaars vrienden geworden, integendeel, de knie is volgens hem nog steeds hopeloos ( en dat vind hij van mij persoonlijk ook al zegt hij het nu niet meer hardop....) de buiging en de strekking zijn ondanks dagelijks intensief minimaal 2 uur oefenen, na drie maanden, ver onder de maat. Het lopende en fietsende leven is moeizaam, en zal volgens hem nog wel moeizamer worden met zo,n buiging.Het kan er aan liggen dat er littekenweefsel is gevormd, dat komt bij jongere mensen vaker voor.Hij wilde me laten opnemen en onder verdoving doorbuigen in een apparaat, dat ga ik niet doen. Ik heb het er helemaal mee gehad, en niet in de laatste plaats met het ego van Dr. D. zelf.Het is een houding van; ik doe mijn werk goed en maak nooooit fouten....alles wat niet goed is later ligt aan de patient, makkelijk ( en arrogant) om zo te denken......Dus dan maar een stijf been, het zei zo. De knie zal nooit de koninklijke maatstaven van Dr. D. gaan halen, en in het ergste geval ben ik eigenlijk gewoon invalide. Er is heel veel niet mogelijk met deze slechte buiging ( trap lopen, toilet, achterin een auto, goed lopen, fietsen (!) etc. en om van het wonen op een landgoed nog maar niet te spreken..... ) Dat vind ik niet meevallen op 51 jarige leeftijd. Ik heb er ongelofelijke spijt van, en ben er nu veel erger aan toe dan vóór de operatie.Voorlopig word ik maar eens lid van de Zonnebloem en kan ik misschien volgend jaar nog met een bootreis van het Rode Kruis mee ipv de fietstocht langs de Donau die we hadden gepland.

En om ook nog met wat leuks af te sluiten; ehhhhh, ik heb nog een ander soort van symbiose met het koninshuis, behalve die #&;*$@ knie.....met het populairste lid van ons koningshuis om precies te zijn.........Royal Hignes Prinses Maxima! wéér wat raars hoor ik jullie denken, het zal toch niet haar prachtige stralende blonde haar zijn wat lijkt op het mijne......Ehhh, nee, dat niet natuurlijk.......maar, wij delen de liefde voor dezelfde sierradenwinkel, en wel bij Tiara in Zierikzee! ( klik) Ik heb er vorige week van mijn allerliefste DH dit prachtige colliertje gehad als verlaat verjaarscadeau, steen van carneool, achterkant prachtig bewerkt in zilver, een unicum, art deco, ik ben er helemaal vreselijk blij mee, en wat is dat nou met Maxima? nou, zij heeft daar een prachtige set gouden art deco oorbellen gekocht! Voortaan let ik er speciaal op als ik haar zie op TV ( of in Zierikzee......)

En dit wil ik ook met jullie delen. Deze foto kreeg ik in mijn mailbox en laat ik met permissie zien, van Anky, zij heeft het patroon verkleind en wat aangepast, en ook op de quilt as you go methode in elkaar gezet, heel verrassend en erg mooi! Zo zie je dat ook een deel van deze quilt leuk is om te maken.

Nou lieve mensen, volgend jaar 8 augustus, een jaar na de operatie, ga ik het nog eens over de knie hebben, hoe het uiteindelijk is uitgepakt, wie er gelijk heeft gekregen en hoe het lopende en vooral fietsende leven er dan uit ziet.......( er zijn allerlei aangepaste gehandicaptenfietsen mogelijk.....) jullie lezen het wel weer.Ik wil het er nu echter niet meer op mijn blog over hebben.Het leven gaat door, ook met een mislukte knieprothese.Ik moet me focussen op de dingen die nog wel goed gaan in het leven, en die zijn er natuurlijk ook al zie ik ze even niet helemaal helder momenteel.Gelukkig is er nog het quilten naast de part time baan van oefenen,want dat blijft gewoon door gaan,en zijn er de internetwinkels als je niet kan lopen....ik ben overigens met een wel heel toepasselijke quilt bezig.......Sneakpeak........

A.s. vrijdag zet ik het nieuwe project op mijn blog!Nogmaals iedereen bedankt voor het meeleven met het nare verhaal van mijn aanvankelijk sucsesvolle koninklijke knie! Het lijkt wel een "Self Fulfilled Prophecy " verhaal , want alles waar ik vantevoren zo bang voor was is zo ongeveer uitgekomen.......

Tweedeleetweed.........

2011-10-24T07:14:00.007+02:00

Weten jullie het nog? die mooie stand van de Irish Quilts in Vijfhuizen vorig jaar?

Met van die adembenemende prachtige landelijke kleuren van het Ierse platteland? wég was ik er van, eigenlijk heeft het gewoon niets met quilten te maken, maar alles met beleving, die pure wol, die aardekleuren, dat schitterende plattelandsstijltje, ik moest er gewoon een bundel van kopen!Alleen het hebben en kijken naar die bundel was al een genoegen.

Ik zag er helemaal een mooi wollen paid van voor op de bank ( onder hoeveel plaids kun je liggen op de bank.... ) en dat heidepaars, dat deed me niet alleen aan Ierland denken, maar ook aan onze eigen Ginkelse of Brabantse hei. Zo zag het er uit toen ik de bundel met enige spijt ontrolde.

Een tiental stroken, ik heb ze allemaal gesneden in blokken van minimaal 11 inch ( 28 cm) breed, en de hoogte variabel, daar tussen heb ik sashings gezet van rodekoolkleurige ruitjes en streepjes en stofjes.

en toen heb ik de banen allemaal aan elkaar gezet, het was een eitje, en dat is ook wel eens leuk om mee te maken inplaats van moeilijke puntjes.

Zo is het er uiteindelijk geworden, een lekkere royale wollen plaid voor de bank

Ik moet hem nog wel met grof garen doorquilten of rijgen, dat past wel bij deze stijl. Ik twijfel over rechte lijnen bv op de naden, of een kruis in de blokken. Als vulling heb ik er hele dunne katoen tussen gedaan, ik vond het zonde om een wollen quilt te vullen met iets van syntetisch.

Dit is de achterkant, een geweven streep van Dunnroven, perfect in de kleur, lekker landelijk en cosy, en ook niet onbelangrijk, lekker zacht! Want het is wel een wollen plaid en die hebben de neiging om te kriebelen.

De heerlijke herfstvakantie is zoals al eerder gezegd hier weer voorbij vandaag, zoonlief weer naar school,het harde leven roept weer, nou ja, harde leven, zo met de heerlijke zonnige afgelopen dagen was het leven zo slecht nog niet, het was héérlijk om buiten te zijn en de herfstlucht op te snuiven en een laatste boeketje uit de tuin te plukken.

Jammer altijd wel dat de herfst hier aan de kust wat grauw is, wij hebben geen gloedvolle bossen doch zoals de dichter Marsman het al zei: rijen ( grauwe ) populieren die tot aan de einder staan....vandaag nog een mooie dag hoorde ik, geniet er vooral allemaal van!

Soms.......zijn er van die dagen.....

2011-10-21T07:15:00.003+02:00

Ja, soms zijn er van die dagen, dat je je bedenkt dat je gewoon wat leuks wil voor jezelf, iets kant en klaars, de kasten en dozen zitten vol lapjes en nog veeeeel meer restjes en scraps, ongestreken, dat dan weer wel, en ook niet op kleur, dan bedenk je je dat je eigenlijk gewoon een kant en klaar smaakvol samengesteld pakketje wilt, met gestreken en op maat gesneden stroken,een malletje er bij, en hopla! niet hoeven nadenken en gewoon beginnen!

Nou, van de week had ik dus zo,n dag. Komt er dat leuke poppenquiltje voorbij wat ik al in het "echie" had mogen aanschouwen bij de Quilthoeve een paar weken geleden.Dus ik dacht meteen: Hebben! En daar kwamen al deze mooi gestreken en gesneden stroken uit, héérlijk!

Ik hoefde er alleen maar een smaakvol bakje van PTMD bij te pakken, was gelukkig nog ( of weer) leeg, lapjes er in, paste perfect, of het er voor gemaakt was,

En dan moet dit het uiteindelijk gaan worden, zo simpel, zo eenvoudig, we kunnen het allemaal zo opdiepen uit de scrapjeskast, maar zoals ik al zei, er zijn van die dagen dat je daar gewoon even geen "zin an" hebt, en dat je dat kant en klaar in de bus wilt krijgen, omdat je vind dat je het verdient hebt, of om wat voor reden dan ook. Heerlijk toch dat er dan van die winkels zijn die aan die roeping gehoor kunnen geven, toch ?

En ik kreeg vandaag ook zomaar mijn eerste kerstkaart in de bus! Nou ja je kunt er maar vroeg genoeg bij zijn natuurlijk en uiteindelijk moet er één de eerste zijn!

En nu ik het dan toch over kerst heb........dit stond in de krant, ook ieder jaar weer hetzelfde riedeltje om ons als consumenten er vast op voor te bereiden dat het weer duurder wordt, hebben ze het niet over de mislukte graanoogst zodat het brood duurder wordt, dan zijn de aardappels wel weer te nat en kost het frietje extra en nu zijn dan zijn de kerstbomen wel weer tegengevallen........Ik geloof er allemaal helemaal niets van. Enne....nog erger....de eerste zijn al gerooid, hebben ze toch zeker wel de naalden van vastgelijmd met een spray......dat belooft wat voor de kerst.....

Iedereen een fijn weekend! voor ons is de herfstvakantiekoek al weer op, wat vliegt zo,n weekje toch om, met van alles en niets. Voor het zuiden begint de pret nu pas, geniet er van!

collectors item!

2011-10-17T07:14:00.015+02:00

Jaaaaaa, ik heb het allereerste boek van Kathleen Tracy! Dank zij een aardige blogster die mij er op atttent maakte, en toen het me niet lukte om het te bestellen heeft ze het ook nog voor me besteld! Ik wilde het zo graag hebben, ik ben echt een hele grote fan van de quiltjes van Kathleen.

Er staan weer zulke leuke dingen in, haar stijl en kleurgebruik vind ik subliem, ik zie ook in al die quiltjes vaak dezelfde stoffen als die hier "ter kaste en lade liggen" ( deze pop staat overigens ook op de To Do list...)

Wat ik zo ontzettend knap vind van haar quiltjes en ontwerpjes is dat ze van een eenvoud zijn, en niet een bedrieglijke eenvoud, nee, echt een eenvoud, dan kijk je er naar en dan denk ik, jeetje, hoe doe je die schuine streep? en dan blijkt ze er weer een verrassend eenvoudige manier van te hebben om het in elkaar te zetten.

Ik heb nu alle vier haar boeken in mijn bezit en ik ben er echt hartstikke blij mee. Meer en meer kom ik er achter dat juist die eenvoudige ontwerpen me het meeste aan spreken.Het gaat om de stoffen en de kleurcombinaties die je er mee maakt.Ik zie veel poppenquiltjes de revue passeren, en allemaal even mooi, hou me ten goede, maar de eenvoud en de charme van de quiltjes van Kathleen is voor mij onovertroffen.

Ik kon het niet laten, ben meteen begonnen aan een klein prairyquiltje, Deze quiltjes werden door de kinderen van de pioneers gemaakt om ervaring op te doen in het naaien.Ik heb mezelf laatst een ienieministrijkijzertje cadeau gedaan, scheelt in het opstaan voor de grote strijkbout en is uitermate geschikt voor deze kleine quiltjes.

En voilla! dit is het geworden, meer dan simpel, supersimpel! Maar geloven jullie het als ik zeg dat ik er gewoon wég van ben? flieft op? die kleuren, en die simpele blokjes, gewoon 2 x 18 blokjes van 2.5 inch, 18 blokjes kleur en 18 blokjes licht. Verrassend eenvoudig, dat is nou echt zo,n projectje voor al die oma,s met de kleinkinderen die iets willen leren quilten, zeer eenvoudig maar toch een leuk resultaat.Meteen met de hand doorgequilt, gewoon rechte lijnen, prima!

En ja, dan past het zomaar weer in mijn poppenbedje.Zelfs de kleuren passen er perfect bij, bedje is ook zalmroze met een blauw randje.

Voor alle beginnende quiltsters die mijn blog lezen( en ook voor de gevorderden) meteen beginnen aan zo,n schattig prairyquiltje, zoek in de scrapjesdoos en leef je uit! de maat is 42 cm vierkant.Zo klaar, weekendprojectje.Zie ik ze voorbijkomen de komende weken?

Ik kreeg veel vragen over mijn knie, ik zal het jullie na 27 oktober vertellen, dan moet ik weer terug naar Delft, als ik nog welkom ben tenminste, want het laatste bezoek was geen onverdeeld genoegen en dat heb ik schriftelijk laten weten. Eerlijk gezegd is het nog lang niet goed genoeg qua buiging en strekking, maaaaar!! de fietsenmaker heeft ( hopelijk tijdelijk....) een verlaagde crank op mijn fiets gezet, en gisteren moest en zou ik op die fiets, viel niet mee, erg stug allemaal, slechts 2 x 4 km ipv 40, maar het begin is er! Alles beter dan die hometrainer.Ik kan jullie niet zegggen hoe gelukkig ik was, de héérlijke koeienlucht, de zwanen die langs vlogen, de mist en de avondstilte, wat heb ik het gemist,voor mij is fietsen echt mijn leven ( samen met quilten)! Iedereen een fijne herfstvakantieweek.

Buttons and Blooms

2011-10-14T07:21:00.004+02:00

Buttons and Blooms van Whimsical, het nieuwste boek, ik vind ze zulke leuke dingen maken, het valt eigenlijk nooit tegen, die winterquilt waar ik het pakket nog van heb liggen is ook van hun.

Hier stonden ook weer zulke leuke dingen in, je zou er zo aan willen beginnen.

Het lijkt wel alsof uiltjes een beetje in de mode geraken, ik zie ze steeds opduiken op blogs en websites, zoonlief spaart ze, dus tja.....deze zal toch wel minimaal gemaakt moeten worden....nou ja.....tis geen straf.

Dit vond ik ook een hele leuke quilt, was te koop bij de FQ shop als pakket, ik heb het nog even overwogen, maar toch maar voor het boek gekozen.

Dit vind ik ook een echte Whimsical, quilt om een panel heen, op die één of andere manier vind ik die van hun gewoon wel erg leuk al ben ik niet zo van de panels.

Deze heb ik wel vast gemaakt, stond ook in het boek,en voor de basis heb ik zo,n flanelletje gebruikt wat er uitziet als een wolletje, dat kan dus ook heel goed, de flanelletjes met de wolletjes combineren!Ik zag dat Bep (klik) van die flanelletjes binnen had gekregen.

Natuurlijk bestel ik overzee niet alleen zo,n boekje, beetje zonde van de verzendkosten, maar ja, er is altijd zoveel moois dat het gewoon moeilijk kiezen is, dit is een mooie serie van primitive bij Linda met de welluidende naam Walnut.........en inderdaad, kan ik me zo alles bij voorstellen......( mooi he Jossie....hahahaha....Jossie houd niet van bruin.......) hoe is het mogelijk he.....

Ik heb het boekje besteld bij de FQ shop ( klik), zou eerlijk gezegd niet weten waar het in Nederland te koop was.Hier begint vandaag de herfstvakantie, zoonlief is vandaag al vrij, het belooft een prachtig weekend te worden, als ik nu naar buiten kijk zie ik een geweldige zonsopgang en nevelslierten over de akkers, en daartussen de aardappelrooimachine die al vanaf 5 uur bezig is. Nederland is toch wel heel erg mooi! Iedereen een fijn herfstweekend, geniet er van! ( voor je het weet heb je een nieuwe knie of wat anders.......)

Appeltaartentijd

2011-10-10T08:35:00.001+02:00

Ik weet niet hoe het met jullie is, maar zodra het oktober wordt denk ik meteen spontaan aan appeltaart! Het appeltaartseizoen, ik vind het één van de meest veelzijdigste taarten en allemaal even lekker, als ze zelf gebakken zijn tenminste, je komt wel eens in restaurants waar het deeg net karton is, en een hele zompige vulling, vers uit de vriezer in de magnetron....Brrrrrr, die zijn aan mij niet besteed...dus vraag ik tegenwoordig eerst of ze echt zelf gebakken zijn en bij enige twijfel bedank ik vriendelijk.

Laat ik nou ergens in de Seasons van Oktober dit waanzinnig leuke boek tegenkomen! 70 appeltaarten, in alle vormen en maten en smaken, het water liep me al in de mond toen ik er over las, meteen besteld bij de boekhandel in Brielle ( echte boekhandels worden ook zeldzaam, wisten jullie dat? Nederland verBrunaat....) Ik ben gewoon even van de wereld als ik tussen die appeltaarten vertoef, Griekse, Spaanse, ouderwetse, Franse, Amerikaanse, wat een taarten, wat een feest!!

De ene taart ziet er nog al niet lekkerder uit dan de andere, een appeltrifle met rum, het idee al dat je zoiets aan het eind van de maaltijd voorgeschoteld krijgt als toetje, in zo,n grappig glaasje, ook dat nog. Dit staat op mijn persoonlijke favolijstje.

We bakken er natuurlijk maar hooguit één per weekend, anders groeien we dicht, hoewel er ook slanke varianten in staan, maar die sla ik even over hoor.....appeltaart moet je met roomboter bakken en met slagroom of iets dergelijks eten,manlief is er gelukkig ook dol op, die eet er sowieso al wel drie op een dag, appels dan wel he, geen taarten, stel je voor......Wat denk je dan van zo,n appelroomrol. het is wel erg moeilijk kiezen uit dit boek.

Dit leek me ook helemaal een toppietaart, met bosbessen.En dan al die soorten appels die er in staan...voor de Limburgers onder ons bv het Gronsvelder Klumpke, of de noorderlingen met de Groninger kroon, of voor de Veluwenaren....de Lunterse Pippeling. Niets zo veelzijdig als een appel.

Maar we hebben uiteindelijk voor deze gekozen dit weekend. Een bloempotappelcake! dat leek zoonlief helemaal te gek,gelijk de tuin in gestekkerd om ergens een bloempot op te diepen, slakken er uit geveegd, afgeborsteld, niet te moeilijk doen, er komt tenslotte bakpapier in.En dan die vanillesaus er bij natuurlijk, gemaakt van echte slagroom en een vanillestokje,het geheim van een perfecte créme anglaise is geduld, geduld, geduld,enne........daar krijg ik inmiddels ( een beetje....) ervaring mee!

Het was inderdaad een geduldzaakje die saus, we hebben alledrie wel 5 minuten staan roeren,slow cooking....maar het resultaat was perfecto!! zowel van de saus als van de potcake. En dit recept staat ook in de Seasons.

En toen vond ik van de zomer bij de wereldwinkel ook nog dit leuke ronde tafelkleed met appeltjes geprint, kan het toepasselijker? Ik las laatst ergens de uitspraak; waarom zou je een andere boom planten als er ook een appel kan staan? Hélemaal mee eens!

Voorlopig kunnen we nog vooruit, zowel met het boek met de 70 recepten als met de appels.Dit is ook een hartstikke leuke taart om weg te geven zo in een bloempot gebakken, strik erom, kaartje eraan, voilla!

Vorig jaar heb ik dit appelquiltje gemaakt, ik heb het maar weer eens opgehangen.Voor wie van appels en taarten houd is dit boek echt een aanrader, dit is echt zo,n boek wat je meegeeft later aan je kinderen en waar iedereen zijn favoriete recept uit zoekt, dit gaat nooit vervelen, was ik het maar eerder tegen gekomen!

Iedereen weer een gezellige en inspirerende week, enne, als je in de buurt komt, even bellen en dan heb ik meteen weer een reden om een appeltaart te bakken, hoe moet ik anders die 70 recepten allemaal gebakken ( en gegeten....!)krijgen!

Nog meer herfst!

2011-10-07T07:18:00.008+02:00

Een aantal trouwe lezers weet het misschien nog wel. De afgelopen winter heb ik een give away gewonnen in Amerika, en niet zomaar één! nee, een heel pakket van Lori Smith uitgevoerd in wolletjes.

Ik was er helemaal stil van! wat een geweldige give away om te winnen. Ik ben dol op die wolletjes, die gedekte kleuren, prachtig vind ik het. Heeft eigenlijk ook niks met quilten te maken, en toch hoort het er weer wel bij, je ziet er steeds meer van verschijnen. Het werkt heerlijk om te appliqueren, want dat doe je op de countrymanier met een grove steek die gezien mag worden.( Ehhh, voordat jullie denken dat ik nu niet meer oefen.....kijk maar hieronder, foto die DH stiekem van me heeft genomen van de week......)

Je trekt de patroondeeltjes over op frazer paper, strijkt het op het wolletje in dit geval met een flinke naadtoeslag op het papier,en knipt het dan uit. Komt het helemaal mooi strak en het papier haal je er zo af. Ik heb ze vast gezet met het wollen garen van aurifil,gecombineerd met het blomstergarn van katoen, en beide werkt prima. Er zijn mensen die de randjes met fray cheque insmeren tegen het rafelen, ik heb het niet gedaan, teveel gedoe, en ik doe het toch niet in de wasmachine. Het wordt ingelijst.

En wat nou het heerlijkste is voor deze tante die ondanks de diverse uitleggen nog steeds moeite heeft om in spiegelbeeld te knippen.......de wolletjes zijn aan beide kanten hetzelfde, dus het is altijd goed geknipt! Is dat even boffen.

Het is een patroon van 12 blokjes van 15 x 15 cm, maar ik maak er 9, dan passen ze precies in zo,n vierkante lijst van 50 x 50 cm van Ikea.

Dit vind ik zelf het leukste blokje, die vogel in de boom en dat knusse herfsthuisje waar het licht je wel lijkt toe te schijnen.De stof die er bij zat als achtergrond was zwart, maar aangezien het leven momenteel al zwart genoeg is dacht ik maar op bruin over te gaan met verschillende lapjes.......

Deze blokjes zijn nou net leuk om te doen tijdens het 8 uur journaal.Niet veel voorbereiding, makkelijk weg te prikken.En zo komt het er dan uit te zien, ik heb ze aan elkaar genaaid, hobs er achter en de lijst er omheen, die had ik vlekkerig bruin geschilderd, glas zit er niet voor,helemaal een folk object.

En zo ben (was) ik toch ook nog een beetje met mijn hobby bezig inplaats van alleen maar met die knie.Iedereen een fijn herfstig weekend!Hier zie ik vanuit de serre de blaadjes van de appelboom door de tuin waaien, een héérlijk gezicht! Het wordt weer appeltaartentijd!

Me and the TV

2011-10-03T07:14:00.007+02:00

Mag ik iedereen heel erg bedanken voor alle lieve en warme en opbeurende reacties op mijn vorige logje? Ik zat er echt wel helemaal doorheen, als je zó wordt afgebrand alsof je zeven weken voor de TV hebt gezeten. Het viel me zo tegen omdat ik anders had verwacht.Enfin, hoofd omhoog en jezelf weer bij elkaar rapen. Ik zit nu gewoon bij mijn eigen fysiotherapeut, en daar luister ik naar, hij ziet het niet zo somber in en denkt dat het allemaal nog goed kan komen. Hij vind ieder uur een kwartier oefenen ook gekkenwerk en samen met hem heb ik een revalidatieprogramma opgesteld waar ik me aan hou, en dan zie ik wel waar het schip strand, meer kan ik er niet aan doen.Ik heb nu eenmaal die prothese en ik moet er toch het beste van maken. Over tot de orde van de dag.
Ik hoorde op het nieuws dat er 60 jaar TV gevierd werd, en dat bracht me tot deze mijmering..Mensen die mij niet zo goed kennen vragen wel eens; heb je dit of dat gezien op TV ? en dan moet ik altijd het antwoord schuldig blijven...........daar zit een verhaal achter.

Ik ben van de generatie die is opgegroeid toen het nog niet vanzelfspreken was dat iedereen een TV had, ik weet het nog zo goed, mijn ouders waren redelijk vooruitstrevend met nieuwe dingen, en op een dag werd zo,n soort kast binnen gebracht, ademloos keken we als kinderen naar de bewegende zwart wit beelden die er op te zien waren, en eigenlijk bracht de TV ook nog gezelligheid, toen nog wel, want ik weet nog goed dat de oude buurtjes, Buurman Bram en Buurvrouw Betje, menig avond gearmd in het aardedonker s,avonds de dijk af schuifelden met een zaklamp om in ons knusse huisje dat wonder van techniek te aanschouwen.Er was alleen héél overzichtelijk nederland 1, al snel gevolgd door Nederland 2.Met een knopje zette je hem aan en uit en hard en zacht, zooooo overzichtelijk!

Maar simpele en overzichtelijke dingen zijn nooit een lang levenbeschoren lijkt het wel.....De kleur deed al snel zijn intrede.Wij keken als kinderen in onze pyamaatjes naar Paulus de boskabouter, en later naar de fabeltjeskrant, en Pipo de Clown, of swiebertje, allemaal zo onschuldig.

De techniek ging met rappe schreden vooruit, de afstandbediening kwam er aan, zoooo makkelijk, hoefde je niet op te staan, gemak dient de mens vanuit de luie stoel, natuurlijk kwamen ze er later wel weer achter dat het toch beter was voor het vege lijf om nou wel eens op te staan, maar enfin, toen waren we er allemaal al aan gewend, en nou ja, toen begon bij mij al een beetje knagend gevoel dat ik het niet helemaal meer snapte, zoveel knopjes, zoveel zenders, dat daasde me al een beetje, doe mij maar de aan en uit en hard en zacht knop, méér dan genoeg voor deze grijze hersencellen.....

Wij hebben hier in het buitengebied ook nog tot vorig jaar twee afstandbedieningen gehad, één voor de schotel en één voor de TV zelf, en dat werd echt een stapje te ver voor deze digibeet, want wat was nou wat en welk knopje nou voor wat? s,avonds was het mopperdemopper van manlief als hij de zorgvuldig ingestelde zenders weer niet kon vinden.

Op dezelfde dag dat onze ouwe getrouwe TV reparateur overleed in een ver land vorige zomer gaf ook de TV de geest, zal je net hebben! dus tja....naar de ITS voor een klein dun schermpje, en nu met een digitenne.....en maar één afstandsbediening......Ook geen sucses voor mij, de digitenne vangt stof, ik hou niet van dat soort stof, dus stof ik hem af, en daar protesteert hij weer tegen door s,avonds "in de war"te zijn.....alwéér mopperdemopper van manlief.

Ik heb ook nog een hele tijd samen met mijn vader naar de serie "Toen was geluk nog heel gewoon"gekeken, mijn ouders woonden naast ons dus dat was op zondagavond even overlopen met een zak chips, héérlijk! wat konden mijn vader en ik saampjes genieten van deze humor die door manlief niet gedeeld werd.Nu kijk ik alleen het 8 uur nieuws nog maar, de rest van de avond zie ik alleen maar herrie en geweld uit dat scherm komen, en van allebei hou ik niet, gelukkig zit er een schermpje voor dat beest...... Dus dat was gauw klaar.Ik kan het apparaat niet aanzetten, ( met de troonrede laatst moest ik manlief bellen op zijn werk voor enig support en zelfs dat viel niet mee.....) of harder en zachter zetten zonder de zenders te verstoren,laat staan op een andere zender zetten. Ik kom er helemaal niet meer aan.En ik moet zeggen:

Gelukkig heb ik ook nog andere simpelere overzichtelijker hobbys.

Want als je dan iets uit deze kast pakt, en je gaat hier onder liggen, dan is het leven zo gek nog niet en mis ik helemaal geen TV.......

En zo is het gekomen........nu weten jullie het ook......over TV kan ik dus niet meepraten.......nou ja, er is een uitzondering, ééntje.....Boer Zoekt Vrouw.......daar kijken we saampjes naar....Iedereen weer een fijne eerste oktoberweek gewenst met in elk geval vandaag nog een geweldige laatste zomerdag!

Zonovergoten daagje met zwart randje

2011-09-30T07:14:00.013+02:00

Woensdag hebben we het nuttige met het aangename gecombineerd. Het aangename was de quilthoeve in Naaldwijk.

Het zag er op deze zonovergoten dag heerlijk koel en gezellig uit, en sfeervol, heel mooi die stylinghoekjes, ben ik ook wel dol op.Oud blauw geschildert tafeltje, Mmmm, helaas niet te koop.....

Ik had een bon gehad van twee lieve Belgische meisjes ( en één klein meisje) die van de zomer in onze vakantiewoning vertoefden, heel erg aardig! het is moeilijk kiezen tussen een collectie stoffen waar je je vingers bij aflikt, ik in elk geval wel, het is helemaal mijn stijltje qua stoffen ( dat houd wel in dat ik er veel al in de eigen kast heb.....) maar gelukkig nog niet alles. Deze kaarten vind ik ook zo mooi. En gelijk het najaarsblad van Jeanne D, Arc meegenomen.

Najaar, dat was het ook in de prachtige tuin van Op Hoden Pijl (klik) in Schipluiden, ik heb er al eens eerder over geschreven, zoooo sfeervol!

Heerlijke biologische lunch aan van die oude doorleefde eikenhouten tafels, dat is daar ook wel helemaal mijn stijltje.

En toen kwam het zwarte randje.........Dr. D. in Delft.....de controle na zeven weken, en dat viel ongelofelijk tegen, zacht uitgedrukt! De koninklijke knie is helemaal niet goed volgens hem.....de buiging is ver onder de maat, de strekking is totaal niet voldoende, ik heb niet genoeg geoefend, niet goed genoeg,verkeerde oefeningen gedaan............Het is mij wel duidelijk dat de koningin een beter advies heeft meegekregen dan ik, en een personal coach, hoe heb ik me met de koningin kunnen meten? Ik, als eenvoudig burgermeisje? Ik weet niet of het nog wel goed komt, ik hoop het maar....knieeën inzetten kunnen ze, met alle respect, maar de nazorg vind ik zwaar pet. Laat ik er verder maar over ophouden.......Er zal nog heel veel gefietst moeten worden om tot een acceptabel reusltaat te komen, ik ben thuis maar meteen weer begonnen.......

Iedereen een fijn weekend! het wordt een geweldig nazomerweekend, Nederland volledig op drift volgens de ochtendkrant.

Voor ons het laatste drukke weekend op de camping, en dan.....RUST!! tenminste, als je het oefenen niet meetelt dan.........vier weken lang iedere dag, zeven dagen in de week ieder uur een kwartier, volgen jullie het nog?

Herfstimpressie

2011-09-26T08:49:00.000+02:00

Wat was me dat een weekend voor heel Nederland zeg. ik geloof dat echt iedereen op drift was en ook nog dachten dat ze enige waren.......stomverbaasde uitroepen toen bleek dat de camping vol was, vol??? hoe kan dat nou? tja....wat ik zeg, iedereen die zich maar enigzins op wat voor manier kon voortbewegen per scooter, rollator, brommer,scootmobiel fiets and "what ever was " de hort op........Nou, wij dus niet, ik heb me nmaar op het ligbed vermaakt met de nieuwste quiltmania, wat een mooie projecten staan daar weer in zeg, Mmmmmmm......

En dan de herfstimpressie, jacobus heeft goed zijn best gedaan.......5 kratten walnoten en de boom is nog niet helemaal leeg, zo leuk dat noten rapen! Dat is momenteel het hoogtepunt van de dag van zowel man als zoonlief.Wie er dichtbij woont kan een zakje komen halen, ik stuur ze niet op.....

Enn....wat dachten jullie hervan? Is het herfstig of is het herfstig.....de allernieuwste stoffenserie van Moda, flanels met de uitstraling en de soepelheid van wolletjes, M*O*O*I, wat een prachtige gedekte kleuren, ik heb de hele serie overzee besteld, maar liefst 40 Fat Eights in de prachtigste, gloedvolste nazomerkleuren, wat kan daar allemaal niet van gemaakt worden? Gelukkig wordt het ieder jaar weer herfst, dus ik heb de tijd.

Dit is voor mij één van de mooiste klimpanten, de wilde wingert, al kleurend naar de herfst, rondom de ronde tuinpoort ( het grijze draadje is van de beveiligingscamera,s...) Grapje....

Dit keer geen bolcrysant maar een bolaucupelia net ietsje anders, kweekt een vriendin op haar tuinderij, de pompoenen ook.

Dan hangt hier nog een herfstig tweedlapje aan de appelboom, dat wordt nog vervolgt.

De stoere buurman heeft het laatste hooi van het land gehaald, nog één keer die heerlijke geur van vers gemaaid hooi opsnuiven,langzaamaan zie je dat er al geploegd wordt, het einde der oogsten nadert met rasse schreden.

en dan wil ik jullie als laatste nog hier op attenderen. Ik kreeg van de week dit prachtige boekje van Rieteke ( klik) toegestuurd.Ik heb al eens eerder over Rieteke geschreven, zij maakt de prachtigste bijbelquilts, met zo,n bezieling, dat het soms wel lijkt of het bestierd is van hogerhand als je dat zo kan zeggen.En nu is er een boekje van, al even mooi en ontroerend, ik denk dat ik een hoop mensen die leven vanuit het geloof een plezier doe met deze link naar haar prachtige website!

Nou, iedereen nog genieten, de hele week is er gezegt dat het mooi weer blijft, voor ons de laatste campingweek alweer, de zomer is omgevlogen, nou ja, zomer....wat je je er bij voor moest stellen, ik geloof niet dat we ooit zo,n slechte zomer hebben meegemaakt waarin de houtkachel zo vaak brandde s,avonds. 1 oktober gaat de camping dicht en gaan wij ook weer van onze welverdiende rust genieten.Op naar de kerstboom!

At your service.....

2011-09-23T07:17:00.019+02:00

Als iemand voor het eerst bij ons komt staan ze veelal paf van de enorm grote tuin die we hebben met alles er omheen. Wij vinden het ook heerlijk wonen, maar wij weten wat een megaklus het altijd is om alles goed te onderhouden op 10.000 meter grond, ( 10 voetbalvelden) en eerlijk gezegt breekt het ook wel eens op, met een fulltime baan van manlief, en een camping met 25 plaatsen ( en een vrouw met een nieuwe knie....) en dan zo,n groot terrein bijhouden, tis wel eens een beetje heel erg veel,en dan snakken we naar wat hulp......die overigens heel moeilijk te krijgen is.

Maaaaar, daar lijkt zomaar verandering in gekomen te zijn!Want opeens was daar vanuit het niets: Jacobus! Jacobus het vliegensvlugge en flexibele aapje die door haar (klik) gebreid is, zij weet ook als geen ander hoe hard wij hier soms snakken naar hulp.

Jacobus vliegt door de appelbomen heen.

En voor je het goed en wel weet heeft hij een hele kruiwagen vol geplukt.

Op zijn kop hangt hij in de notenboom.......

en hij oogst kratten vol noten voor ons voor van de winter.

De laatste bonen aan de staak zijn een eitje voor hem met zijn lange benen en armen....

En toen we dachten dat hij kwijt was geraakt in de grote tuin hing hij achterstevoren in een perenboom voor de laatste stoofpeertjes.

Af en toe zit hij even uit te rusten en te mijmeren en dan denken wij dat hij toch Jacoba (klik) een beetje mist......

En als hij echt s,avonds helemaal moe is, dan gaat hij uitgebreid liggen op dit heerlijke warme grijze kussen die ook er helemaal verguld mee is.

Op naar de volgende dag! Wat een geschenk uit de hemel is me die Jacobus!Dat hij nog maar lang bij ons mag blijven wonen, ik zal eens kijken of ik hem ook huishoudelijk werk kan leren, of zou alleen Jacoba dat doen? ehhhhh, Annemieke....ideetje ? We hebben hem het weekend maar vrij gegeven, kan hij "chillen"op de tuinbank.....

Iedereen een heel fijn nazomerweekend, schijnt mooi weer te worden, Erwin Krol had het nog niet uitgesproken op het nieuws gisteren of daar begon het al...ringeringering........heeft u nog een plaatsje voor het weekend op uw camping ? Ja hoor! geniet er allemaal van!

Over Hexagonnen en een vliegende kraai.....

2011-09-19T07:30:00.013+02:00

Ik heb wel gelachen om al jullie reacties op de schoenen, het leeft blijkbaar wel onder vrouwen, en de meeste van jullie halen het gemiddelde van 39 paar bij lange na niet. De winnaar van mijn mooie Burleys is.......GEKE!! (geen blog) die hoef ik dus nog maar één keer af te stoffen.....Heel veel plezier er mee!!Mijn moeders gevleugelde uitspraak was vroeger altijd; "een vliegende kraai vangt altijd wat ", en laat ik nou die vliegende kraai eens zijn dit keer!

Hier begon het allemaal mee, met het leuke welbekende boekje van Kathleen Tracy, "the civil war sewing circle"wat heel veel mensen hebben en waar we allemaal wel alles uit willen maken zo leuk is het!Het één is nog niet leuker dan het andere, zo dacht ik dus ook toen ik dit hexagonnen quiltje zag. Ik was alleen voor het gemak even vergeten dat ik een vréselijke hekel had aan die hexagonnen! dat geprik tegen die kartonnetjes en al helemaal deze kleintjes van een 1/2 inch.

En dan komt het verhaal van de vliegende kraai om de hoek kijken.......want deze lieverd uit Brummen (Gerda,die helaas bij weblog zit....en die we allemaal zo missen...) bood mij spontaan een aantal "gonnetjes"aan! Als dat niet vreselijk aardig is.Ze wilde ze wel allemaal voor me maken, maar dat was mijn quilterseer toch te na hoor.

Ik heb er zelf ook nog acht in elkaar gezet, en voilla! het quiltje uit het boek van Kathy. Met de machine doorgequilt, binding eromheen en tis weer af om in het poppenbedje te leggen of ergens op te hangen.

Ik word zo natuurlijk wel een luie quiltster nu mijn relatie met Pfaffie zo innig is geworden, Pfaffie en ik, krijgen samen steeds meer schik.......( voor de duidelijkheid...het is vóór mijn knieoperatie gedaan hoor)

En over vliegende kraaien en hexagonnen gesproken....ik mocht ook dit schattige patroontje van de jarige BOBBIN ontvangen! Ohhhh, té leuk!! een helemaal grappig tasje waar ik al van alles had in bedacht, alleen nog "even "maken....

Maarre....tis weer een echte onvervalste BOBBIN......ik heb het al eerder gezegt....bedrieglijk eenvoudig...bedrieglijk ja, want jullie geloven het niet maar er moeten maar liefst 250!! ja , jullie lezen het goed, geen typefout, 250 van die ieniemini halve inch hexagonnetjes voor gemaakt worden......Errug.....zal ik er toch nog een keer aan moeten geloven.....Grrrrr....Ik ben vandaag na zes weken samen met manlief thuis te zijn geweest weer voor het eerst alleen thuis, tis wel even wennen......geen gekookt eitje en een glaasje sap vanmorgen....het harde leven is weer begonnen.....Ik ga eens proberen of ik al ramen kan zemen, want ik kan niet helemaal goed meer zien wat voor weer het is...........

schoenen en schaartjes

2011-09-16T07:19:00.006+02:00

Iedereen ook bedankt voor de lieve en aardige en opbeurende woorden tav de knieperikelen, ik weet zelf ook wel dat ik meer moet relativeren, dat er duizenden dingen veel en veel erger zijn dan wat ik heb, en dat ik blij mag zijn dat deze mogelijkheid er is, ik probeer het ook wel zo, te zien maar tja...soms.....even niet......enne, wat kan je dan eigenlijk het beste doen in zo,n situatie......juist ja....
Schoenen en schaartjes, je kan er niet genoeg van hebben....dit bericht las ik van de week in de krant. Nou ben ik onmiddelijk gaan tellen en alle hoeken en gaten en kasten, maar gelukkig ( volgens manlief....) wijk ik enorm af van de gemiddelde vrouw!

Ik heb het maar meteen allemaal op de foto gezet ( leuk voor later...) en dan kom ik tot het respectabele aantal van slechts 16 paar! Nou ben ik natuurlijk keibenieuwd of jullie wel aan die gemiddelde norm van 39 paar voldoen, of zou er ook een quiltersnorm zijn? die kopen bv schaartjes en stofjes........en halen daar de statistieken mee omhoog. Ik zag wel dat Wolky de onbetwiste favoriet was in mijn verzameling, geven ze geen korting bij het tiende paar ofzo?

En hier heb ik ook iets speciaals......deze schoenen staan al jaren, en dan bedoel ik echt járen, mooi te zijn in de kast, ik stof ze regelmatig af,ik was er wég van in de winkel, je kent het wel, ze zaten al wel wat strak, maar ach, die loop je vast nog wel uit...........héél verkeerd uitganspunt bij iets wat strak zit.... het zijn halfhoge leren laarsjes van Burley, van binnen met leer gevoerd, alleen binnen een paar keer aangehad, en snel weer (zuchtend) uitgedaan.....de prijs staat er nog in ( durf ik hier geeneens te vertellen...) tis maat 40, helemaal leuk onder bv een strakke spijkerbroek.nu komt het, ik geef ze weg tegen de verzendkosten van €6.75!!! Wie mee wil doen even aangeven en ik verloot ze onder de liefhebbers.( stopt zondagavond) En dan hoop ik dat diegene er echt plezier van heeft en dat ik ze niet meer hoef af te stoffen.

Zelf vond ik dat er bij "slechts"16 paar schoenen best wel een paartje bij kon, dus.......gekocht bij de Wolkyshop, deze schattige leder gevoerde laarsjes die straks als ik weer goed kan lopen helemaal perfect om het zere been zitten, noem het maar "sportief"in plaats van elegant.....maar ja, een mens wordt ouder, en dan telt het comfort toch ook mee......en comfortabel zijn ze!

Toen kreeg ik van Liesbeth ook nog deze schattige schoen toegezonden! wat een mooitje, ik droom er van, als ik ooit toch eens op deze heerlijke hakjes door het leven mag dartelen........als ik 50 jaar getrouwd ben bv.....

En dan de schaartjes........na de japanse rage ben ik ongemerkt ( eh....wie niet) schaartjes gaan sparen, en voor het verjaardagsgeld van mijn moeder heb ik twee van deze echt oude schaartjes gekocht.

Dit is zo,n leuke smeedijzeren Japanse met een touwtje er aan, want scharen ben ik dus altijd kwijt, hoeveel ik er ook van heb...

En dit is mijn bescheiden verzameling andere kleine schaartje, Stacey Nash, Japanse schaartjes, oude schaartjes etc.

En nu ben ik heel benieuwd naar wie ik straks de schoenen op mag sturen, misschien wil wel helemaal niemand ze hebben en zet ik ze heel nostalgisch weer terug in de kast....voor ooit......

Zentangels

2011-09-12T07:26:00.018+02:00

Veel mensen vragen regelmatig hoe het nu met mijn knie ging, nououou......tis me nog lang niet alles hoor, 5 weken geleden precies vandaag en het valt me nog steeds enorm tegen, pijn en heel erg stijf allemaal,ik hou het maar een beetje bij zentangelen, kan gelukkig met een speciale stoel wel weer achter de PC. Hoera! maar verder kom ik mezelf erg tegen, tussen geduld en vertrouwen ligt ook een wereld, ik ben zó onzeker en ik heb zo weinig vertrouwen dat het nog goed komt ooit......maar ja, dat is de aard van het beestje, ik heb het ook bij quilts, ook daar ben ik altijd super onzeker over, is het wel mooi? passen de kleuren wel? zie ik geen afgeknot puntje...? en nu heb ik het dus bij de knie.

Meestal werk ik alleen in zwart wit, maar nu verbeeld het rood de pijn die ik steeds had (en heb!) aan de knie.Ze praten over een lange revalidatie etc, maar wat het echt inhoud weet je pas als het je zelf overkomt.Dat lijkt me ook als je bv je ouders verliest, je weet dat het een keer komt, om je heen zie je het bij vriendinnen gebeuren, je leeft mee, maar wat het werkelijk met iemand innerlijk doet weet je pas als het je zelf treft, en zelfs dan reageert en ervaart iedereen het anders.

Alleen al het zo met jezelf en je lijf bezig te zijn valt me zwaar, het moet allemaal uit jezelf komen, je moet het helemaal zelf doen, en ik barst van de schuldgevoelens als ik te weinig oefen, ( maar wat is te weinig?! ) en ben vreselijk onzeker of ik het wel goed doe allemaal en ik vraag de héle dag aan manlief of hij mee wil kijken en meten naar de buiging en de strekking van mijn knie, of het niet per ongeluk achteruit is gegaan......Hij is nog één week thuis en dan moet hij weer gaan werken, ohhhh, hoe moet het dan wel niet met mij zonder m,n coach !?

Ik heb volgens de fysio van het orthopedium een "high tech"prothese in de knie, dat is een topprothese, en daar zit een bepaald beleid achter over hoe je moet oefenen. ( maar welk beleid dan precies !? ) Het duurt langer, maar als het goed is heb je straks meer plezier van de prothese. Zij pretenderen dat ze altijd een stap voorlopen op andere ziekenhuizen, en dat geloof ik ook wel, maar de nazorg vind ik maar zozo, en het begrip voor de patiënt is ook matigjes. Máánden oefenen, en niet één vrije dag he! dat resulteert meteen in een stijve knie.

Het is allemaal leuk en aardig, maar ik weet niet of ik nou wel zo,n "toppertje"ben. Het is een wereldje apart daar in die kliniek met al die slanke blonde hippe hooggehakte (!) dames die er rondlopen, ( die doen volgens mij iedere ochtend een wedstrijd wie vandaag de hoogste hakken aan heeft....) zit ik daar met mijn grijze haar en mijn platte Birckenstocks.......zo,n soort gevoel, kunnen jullie je het voorstellen? Enfin, ik heb A gezegd en zal nu ook B moeten zeggen. Op het moment is het nog zo dat ik blij ben als het s,avonds half 9 is en ik naar bed kan ( s,nachts hoef ik niet te oefenen....) en dat ik s.morgens als een berg tegen alwéér zo,n oefendag opzie.......

En om toch nog af te sluiten met een gezellig bericht; kijk eens wat een leuke koop ik gedaan heb op marktplaats? een oud houten doosje voor bruynzeel potloden, ik ben er helemaal wijs mee! Ik heb er mijn Karisma potloden in gedaan, mijn vriendin heeft het voor me opgehaald en ze kon niet begrijpen wat ik nou aan zo,n oud doosje vond.....gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde.

Ik ben meteen begonnen met een mandala, kijken of ik het nog wel kan......misschien voorlopig maar weer eens wat tekenen, daar hoef je niet zoveel voor te pakken steeds en kun je blijven zitten.( half uur, langer mag niet....) Maar eerst OEFENEN.......eerst de knie weer in het gareel anders wordt Dirk Jan nog boos en moet ik straks mijn high techprothese nog inleveren......

ehhh, dit zal toch ook wel onder oefenen verstaan worden? wie niet handig (meer) is moet slim zijn.....noten rapen met een mandje bengelend aan de kruk.........

Boerenlandlogje

2011-09-09T07:22:00.001+02:00

Wie graan zaait zal brood oogsten. Hoewel ik opgegroeid ben op het platteland en dus eigenlijk ook bekend met alle vormen van oogsten is het toch ieder jaar weer een imposant gezicht om die ongelofelijk grote machines over het land te zien grommen.

Ze worden steeds groter om steeds meer in één keer af te kunnen maaien, en dus ook breder, de bak vooraan is zo breed dat deze met een speciale hef dwars achter de machine moet hangen omdat het anders veel te breed zou zijn voor de smalle landweggetjes.Dat zie je hieronder wel toen hij een klein stukje over het weggetje moest.Dan kun je elkaar niet passeren.

Je moet niet in de windrichting gaan staan want als het goed is geeft het me een stof........een ander soort stof dan wij als quiltsters doorgaans liefst zien.

Je voelt de spanning altijd zinderen in de lucht, want als het graan rijp is luistert het heel nauw om het er af te krijgen, doe je het te vroeg laat het slecht los uit de korrel, en als je iets te laat bent ligt de helft al uit de korrel gevallen op het land, en iedereen wil altijd op hetzelfde moment de combine van het loonbedrijf inhuren, helemaal als er regen voorspeld is.Overal kom je dan de combines tegen op de wegen en op het land en alles wordt uit de kast gehaald, oud, groot, klein, als het maar maait!

En dit is dan het graan wat afgemaaid wordt.

Wat uiteindelijk tot ons dagelijks brood wordt gebakken, gelukkig zijn er dingen die toch nooit echt veranderen in deze veranderlijke wereld.

En hier zijn mijn eigen mannen weer aan het oogsten, "A apple a day keeps the docter away" wat dat betreft kunnen wij hier onze huisarts wel opzeggen, want we eten héél veel appels, manlief komt wel aan drie appels per dag. Dit zijn overigens stoofappeltjes, ik heb het vast al eens verteld, de winterse zondagskost........gestoofde appeltjes met rundvlees wat een paar uur heeft staan pruttelen, en dan is manlief niet degene die het vlees snijd maar het vlees braad, en dat kan hij me goed, Mmmm!!! daar heb ik helemaal niets mee, wel met het eten hoor, ik ben er dol op, en zoonlief nog meer!

Van april tot ergens in september eten we sperciebonen op zondag, met gevulde filetlapjes.....eerst die héérlijke kasboontjes, en dan die van onszelf, en dan in september eten we de rest van de winter dus deze appeltjes op de zondag, ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die gruwelen van zoveel vastigheid en traditie, maar wij gedijen er bijzonder goed bij, hahahaha, erg he ?

A house without quilts......

2011-09-05T07:34:00.002+02:00

Is like a sky without stars.........,Ik heb het laatste blok van de BOM af,die vond ik het leukste, en dat heb ik voor het laatst gehouden. Het was één van de grotere blokken, 70 x 60 cm.

Het heeft wel sfeer vind ik, echt zo,n winterblok, met van die knusse raampjes waar je dan van buiten naar binnen kijkt en je warmt aan de warmte die je ziet.

Zo,n huis waar je je heel erg welkom voelt, doet me ook een beetje denken aan die Noorse huizen, misschien door de kleur.

Een dennenboom er bij die krom staat van de harde wind die om het huis giert, gelukkig is het hier nog niet echt zo ver, nog maar even wachten hoor!Het lapje met de huisjes kreeg ik zomaar van iemand toegestuurd, zo aardig, dat geeft een extra vriendelijk en warm gevoel aan de quilt, ik weet niet hoe ik dat moet zeggen.

En dit is het hele blok, er stond oorspronkelijk nog een sneeuwman bij, maar ik heb er een postbus bij gemaakt, want ondanks de email zou ik toch de echte post niet willen missen! Kennen jullie dat verwachtingsvolle gevoel als je naar de postbus loopt ? en ik ben wel heel erg verwend met allerlei post van jullie de afgelopen tijd.

Ik heb op verzoek geprobeerd om een overzichtfoto te maken van de hele quilt, dat is niet zo erg goed gelukt, de quilt is zo groot dat ik op een trapje moest staan. Dit is het eerste gedeelte wat ik nu in elkaar heb en heb doorgequilt.Zoonlief kan hem net ophouden in de breedte van 160 cm.

Ik vind het inmiddels toch wel een mooie quilt worden, de kleuren zijn warmer dan op de overzichtsfoto, die lukte niet zo goed, het is wel een erge drukke quilt, maar als je straks de bruine rand eromheen doet trekt die het wel mooi bij, het zal vast goed komen, per blok quilten bevalt me uitstekend moet ik zeggen, zo is het goed te doen en heb ik helemaal geen hekel (meer) aan handquilten!

En deze foto wil ik jullie niet onthouden, wat kan het leven toch goed zijn als je een kat bent, liggend in het zeldzame augustuszonnetje van 2011......

Iedereen een hele fijne week, na zo,n zonnig weekend met overal open dagen waar inspiratie opgedaan kon worden, dat belooft wat voor de komende winter! Wie zou nou de quiltfiets van de quilthoeve hebben gewonnen?

In de Herfst van het leven.......

2011-08-31T07:20:00.012+02:00

Hoewel ik altijd dacht dat het leven ophield met 50 ben ik dan toch nu al zomaar en ook nog vanzelf 51 geworden, wel met een kunstknie, lopend met krukken en een rollator,......dat is anders wel een fors minpuntje......Van de week heb ik me toch mijn teen gestoten aan die rollator....neeeee, niet mooi meer.....ik begon er spontaan Russisch van te praten.......ik liep er natuurlijk weer veel te hard mee.....het scheelde maar een haartje of ik had het hele apparaat zo van boven naar beneden gegooid door het trapgat....manlief heb ik nog nooit zo snel de trap op zien komen.........resultaat is nu een donkerblauwe teen..........

Hier moet ik jullie even iets over vertellen....dit kreeg ik voor mijn verjaardag van Hanneke, en jullie kennen Hanneke niet, maar zij is mijn "knie"maatje....dat wil zeggen dat Hanneke, (die ook quilt maar geen blog heeft) half juni een nieuwe knie heeft gekregen, 2 maanden voor mij,en sindsdien is zij mijn allerbeste coach! ik kom gewoon niet uitgevraagd! kan ze al voetballen ? en springt ze al weer touwtje? hoeveel graden buigt de knie? staat haar knie ook in brand s,nachts? en hoeveel kilometer fietst ze al weer? en komt de lust in quilten toch écht weer terug? .......enfin, van dattum.....Hanneke beantwoord steeds geduldig al de vragen van deze stresskip.....en daarom kreeg ik dit vanmorgen van haar, dit schattige kussentje met een wel heel toepasselijke tekst voor mij.....hahahahaha

Verder wordt het niet alleen herft in mijn leven, maar ook herfst in de tuin, je merkt het aan alles.

Dit vind ik altijd één van de mooiste bloemen in het najaar, koninginnekruid, eupatorium, megahoog, wel twee meter, en altijd vol vlinders, zooooo mooi!

De kweepeer hangt voor het eerst dit jaar helemaal vol met kweeperen, je schijnt er van alles van te kunnen maken, jam, taart, gelei,ik heb me er nooit aan gewaagd, ze zijn bikkelhard maar ze ruiken wel lekker in een schaaltje in de keuken.

En de notenboom hangt ook helemaal vol, we hebben er nagenoeg ieder jaar kisten vol noten van, veel te veel voor ons alleen. We hebben hem 20 jaar geleden gehad van een oude buurman als klein boompje gekweekt uit een noot, en hij doet het me goed!

Zoonlief was er meteen voor in om voor mama,s verjaardag een Zeeuwse knopcake te bakken ( of ging het nou om het beslag ???) Vorig jaar werd ik 50, toen had ik al zo,n zere knievan de artrose dat ik het niet zag zitten om een feestje te houden, nu ben ik dan 51, met weer een zeer been, nu dan hopelijk om een positievere reden maar 3 x is scheepsrecht en volgend jaar, dan moet het toch onderdehand wel mogelijk zijn om een high tea in de tuin te houden?Er komen vandaag een paar vriendinnen, en we houden maar een gezamelijke oefendag.....

Winterberry lane

2011-08-26T07:26:00.015+02:00

Ik heb een tijdje geleden gezegd dat ik eigenlijk nooit voor een compleet pakket ga, en liever zelf mijn stofjes uitzoek, dan ben ik nu toch een beetje van het paadje geraakt, want ik ben spontaan gevallen voor deze quilt!

Van Whimsical, Terry Degenkolb met de stofserie Winterberrie Lane, wég was (ben) ik er van! Die folk art stijl van haar spreekt me altijd weer erg aan. Besteld overzee bij haar, daar heb ik het patroon ook vandaan, maar of het ook ergens anders te koop is , geen idee.Het was ook nog zo,n bijzonder verhaal....laat ik nou ruim twee maanden hebben gewacht tot de "vlop"eindelijk in de bus viel ? ik dacht echt dat de quilt erin al gemaakt of minstens geknipt was door de douanebeambte ofzo.....het patroon zat er tenslotte bij in,maar dat was helaas niet zo, ik hoefde ook niet bij te betalen, dus waarom het nou zo lang geduurd heeft???

Mooie stoffen al helemaal in de stijl en in een panel verwerkt, deze stof komt om de rand.

Ik heb één FQ bundel gekocht overzee en bij Bep heb ik nog wat rode stofjes gekocht van de serie, daar is eventueel ook het panel nog te koop voor wie spontaan inspiratie krijgt

Dit is het panel wat er bij hoort en waar de quilt omheen gemaakt wordt, panel losknippen en dan het patroon volgen. Je kan er natuurlijk ook kleine quiltjes van maken.

Het wordt weer een redelijk grote, 160 x 2.00 meter.

En dit is natuurlijk eigenlijk de reden dat ik die hele quilt meteen zo mooi vond.....als dat niet op "beest" onder de kerstboom lijkt......

Al is het in theorie nog hartje zomer,je zou het toch werkelijk niet zeggen, normaal is bij ons op de camping augustus een TOP maand, en nu is het een SOP maand, als jullie begrijpen wat ik bedoel, mensen "soppen"over het terrein wat langzaam in een blubberboel veranderd..... Wat een hopeloos seizoen!Enfin, ik bekijk maar steeds het patroon, in en uit het zakje, ziet er toch wel weer ingewikkeld uit, alles in het engels, vrij beknopt. Want natúúrlijk zou ik het met december willen hebben liggen....nou ja, er komen nog wel meer decembers zullen we maar hopen, want dat gaat niet meer lukken als ik de eierwekker heb staan voor ieder half uur oefenen, en dan moet ik tussendoor ook nog eten, en naar het toilet, en mezelf wassen en aankleden, en hebben jullie enig idee wat een tijd het kost om met een rollator een tafel af te ruimen ?.......en dat voor iemand die normaliter om 7 uur al de ramen aan het zemen was bij wijze van spreken.......de wereld is ineens wel van een heel andere orde geworden, dus tja......de tijd vliegt, maar nu wel op een andere manier.Note: Ik ben op zoek naar een tweedehands dubbeltraps spinnenwiel, bv een Ashford,weet één van jullie er misschien ergens één te koop? de blog wordt door zoveel mensen gelezen.

Nostalgie

2011-08-22T16:30:00.002+02:00

De krammen zijn vanmorgen uit het been gehaald, Brrrr, griezelig! en pijnlijk, ( die zak over mijn hoofd hielp er ook al niet tegen.....) maar goed, weer een mijlpaal(tje)
Het gaat wel wat beter, vorige week dacht ik nog dat Dr. Driessen per ongeluk 5 cm teveel van het been had afgehaald, het voelde ongelijk, en ik zag al visioenen van inkorten van mijn tweede been.....want aanplakken leek me geen optie.....maar tis allemaal een beetje op de plaats gezakt en nu lijken ze toch wel weer gelijk!
Laatst las ik in de Balance van de Libelle een stuk over het Paapje, ik weet niet hoe het bij jullie is, maar een aantal van jullie zal dit toch vast wel herkennen. Voor mij is, of beter was, Paapje een begrip!Die prachtige handgeverfde en gezeefdrukte stoffen in schitterende tinten, ik was er gek op! Op deze foto hieronder in het midden staat een afbeelding van onze gordijnen van de slaapkamer, juist ja, Paapje!

In 1930 begon het bedrijf als weverij, die later werd uitgebreid met een handzeefdrukkerij. De schitterende stoffen werden o.a. vaak gebruikt in interieurs van bekende architecten zoals Dudok en Oud, en de prints werden ontworpen door eigentijdse kunstenaars zoals Karel Appel, het waren vaak motieven uit de natuur.Deze broek heb ik "ooit"fervent gedragen......

Het was een bepaalde uitstraling, je hield er van of je vond het vreselijk, maar het was altijd bijzonder, en duur, vanwege het ambachtelijke proces,ik weet nog wel dat het voor mijn beurs indertijd peperduur was. Ik ben er een keer geweest in Twente, in Boekelo als ik het wel heb,voor een rondleiding, heel indrukwekkend, al die zeefdrukramen, dat hele proces en al die bevlogen vrouwen die er werkten.

Ik kocht meestal stof en naaide dan zelf iets er van, deze creaties zijn dus van eigen hand, deze lichtblauwe blousse heb ik altijd veel bewondering mee geoogst, oud roze linnen rokje eronder, helemaal toppie.

En deze bodywarmer is eigenlijk voor mij nog steeds actueel, ik draag hem weinig maar zou hem zo weer aan kunnen trekken, nog steeds mooi.Ik heb een enorme doos vol lapjes van het Paapje, en ik weet eigenlijk niet wat ik er mee moet, er zitten ook heel veel stoffen bij die ik niet mooi vind, te fel van kleur, ik hou meer van de bruinige en groenige aardetinten,soms denk ik om er een quilt van te maken, maar is dat mooi met al die verschillende kleuren ? en wat voor patroon dan ?( iemand een idee ? ) en dan doe ik de doos maar weer dicht.

Deze blouse is van mijn moeder geweest, ze draagt hem niet meer,dit is een zijde van Paapje gecombineerd met een effen katoen, helemaal prachtig! althans, dat vind ik.

Dit is ook nog nog een lap zijde die nog ergens in de kast ligt om verwerkt te worden tot iets moois, ooit......ik heb er zachtgeel linnen bij.

Paapje is overgenomen door een jonge dynamische vrouw in 2009, zij probeert er een modern en toch ambachtelijk bedrijf van te maken voor de exclusieve klant. Klik maar op mijn collage, dan kun je het zien, leuk, leuk dat er nog zulke bevlogen mensen zijn met liefde voor het ambacht en de textiel die zoiets hebben overgenomen.

Iedereen een fijne week, ik stekker weer over het landgoed op mijn krukken, zal jullie verder niet meer steeds lastig vallen met mijn leven na de knie, de komende weken moet ik me van de orthopeed alleen met de knie bezig houden, eierwekker steeds op een half uur en oefenen! Ik wist dat ik naar een toporthopeed ging, en hij verwacht dan ook een topresultaat, ze gaan voor het hoogst haalbare ( dat zie je wel aan onze koningin met haar hakken....) quilten ( wat was dat ook al weer ???) is me toch nog wat te veel, jammer, komt ook weer wel!

Van een hartjesquilt en klosjes

2011-08-19T07:24:00.008+02:00

Even bijpraten over de knieperikelen, want wat heb ik me de afgelopen week een pijn gehad!!! Dat was echt niet meer normaal, ze kwamen er achter dat ik idd wel heel weinig pijnmedicatie had (foutje.....) je voelt je nog kleinzielig ook! Ze dachten zeker dat die stoere blozende "appelboomligster" het zo wel redde.....en dan nog wat, jonge mensen ( maar ik reken mezelf tot de oude taarten) hebben meer pijn, waarom? geen idee, maar het schijnt wel zo te zijn volgens de orthopeed.Ik sprak iemand die een longkwab had laten verwijden ivm kanker, en een kijkoperatie in zijn knie had ondergaan, als hij qua pijn moest kiezen wist hij het wel......Nou, ik zal jullie zeggen, als ik die voorlichtingsfolder zou moeten schrijven leverd dat de zorg gegarandeerd een enorme besparing op, want dan zijn er de helft minder mensen die "even"een nieuwe knie gaan halen, wat ik je brom! En bij deze een hartverwarmende foto van alle lieve kaarten die ik heb gekregen, B*E*D*A*N*K*T!!!!! Ik sta er steeds nog van paf zoveel meeleven, van bekende en onbekende mensen, het voelt als een warm bad, je zou er spontaan een tweede knie van overwegen....* UH* .......nou ja, bij wijze van spreken dan he...............

Na mijn laatste uitstekend gelukte poging om een quilt machinaal door te quilten ben ik meteen nog een keer in die stapel gaan kijken....(ehhh, vóór de knie uiteraard he.....) en ja hoor, er lag er nog wel één van twee jaar geleden die er aan toe was! Trouwe lezers hebben hem vast wel eens gezien, maar voor veel mensen is hij nieuw, en voor iedereen is hij nieuw in de "affo staat"

Vaak vragen mensen zich af wat ze met een charmpakketje kunnen, dat had ik ook, en toen heb ik er 2 jaar geleden (!) deze quilt uiteindelijk van gemaakt, met toevoeging van een paar eigen stofjes, gewoon de vierkantjes aan elkaar naaien, eerst bij een aantal de hartjes erop appliqueren en je kan de quilt zo groot maken als je zelf wil, ik heb hier ook de rechte lijnen in de ditch gequilt ( nou ja, IN de ditch.....soms ook wel eens NAAST de ditch hoor....) maar dat mag de pret niet drukken, oefening baart kunst tenslotte.

De rand heb ik met behulp van een papieren malletje gedaan, steeds verleggen en spelden en er omheen naaien in ronde golven. Ik leer het nog eens........Het ging heel goed moet ik zeggen, tis een leuke quilt voor bv op tafel geworden, en nu ik toch bezig was met die Affo,s......ik vond er nog één ergens in een laatje.

Ver voordat de klosjesmanie toesloeg in blogland had ik dit schattige kleine klosjesquiltjes al eens gemaakt naar een patroontje van "schnibbels"die maakte je van een charmpakketje.Ooit eens gekocht bij de stitchcottage in Hellevoetsluis. Ook toen nooit af gekomen, wel met de hand doorgequilt overigens, maar nooit een binding aangezet, nu meteen gedaan, dit is maar een quiltje van 70 x 70 cm. Het lijkt wel de zomer van de echte Affo,s te gaan worden want vooruit, nu ik toch bezig ben.....ik heb er nog eentje in de maak!( de tekst even niet te letterlijk nemen met dit mooie zomerweer...)

Hier had ik de top wel van af, maar niet de achterkant, de binding en het doorquilten, en dat is ook weer uitstekend gelukt, mooie punten in de rand genaaid samen met pfaffie, ik heb tenslotte toch ook niet voor niets de workshop "Low Stress" quilten met de machine gedaan bij Karen Lipton?Je zet er een brede borduurvoet op zodat je goed ziet waar de naald heen gaat en de rest gaat vanzelf ( nou ja, bijna vanzelf dan...) Enfin, er is zomaar bijna weer een week voorbij, ik ben al een kleine twee weken begonnen aan de levensepisode "na de nieuwe knie....." Goed weekend allemaal!

Oude wijn in een nieuw vaatje

2011-08-15T07:06:00.017+02:00

Opmerkzame lezers hebben hem al een paar weken links in mijn blogrol zien staan. Dit is een quiltje waarvan ik de top al in 2009 afrondde, wég was ik er van, niet te groot quiltje, 90 x 90 cm, maar zo sfeervol, de Ah,s en de Oh,s waren nooit van de lucht als ik het liet zien aan anderen, alleen......het bekende probleem.....wel opgeregen, niet doorgequilt......ik dacht het met de hand te gaan doen...ooit....En toen opeens, een paar weken geleden, toen ik het weer met het schaamrood op de kaken aan iemand had laten zien, kreeg ik het op mijn heupen en dacht: Dat moet het maar eens afgelopen zijn!

Ik heb diep adem gehaald en ben achter Pfaffie gaan zitten......tot drie tellen...me voorgenomen niet te mopperen als het niet lukte, maaar, voor niets zorgen gemaakt,ja hoor! Hoe het kwam weet ik niet meer, maar Pfaffie en ik "hadden een klik"!! Het ging zomaar als een trein, nóóit gedacht dat ik dat zou kunnen, ( daar heb ik helaas meer last van....) ik en de machines........en dat na ruim twee jaar op de welbekende stapel gelegen te hebben.....

Ik heb gewoon de lijnen gevolgt en moest wel heel veel afhechten met de hand, vanwege het middenstuk waar ik niet doorheen wilde,maar dat is niet erg, Pfaffie doet het sinds het bezoek aan de wonderdokter echt subliem! Nou gebied de eerlijkheid me wel te zeggen dat ik tegenwoordig een ietsje anders met haar om ga...ik zet bv de spoel er goed in, met de klok mee, sinds dat de wonderdokter het voor me heeft uitgetekend op een papiertje ( ! ) anders snap ik het nog niet, Pfaffie vind dit duidelijk prettiger, want zeg nou zelf, wij trekken toch ook geen broek of trui achterstevoren aan mag ik hopen!? Dat zit ook voor geen meter, en zo is het ook met de spoel. Deze Affo smaakt naar meer........wordt vervolgt.......Het patroontje hiervan staat op de gratis windhamsite (klik)

Mag ik iedereen vanuit de grond van mijn hart hartelijk bedanken voor de hartverwarmende reacties en opbeurenden woorden? ik had er niets van gezegd van tevoren omdat ik echt dacht dat ik van de operatietafel zou stappen vorige week maandag..........en zonder de ruggenprik had ik dat ook vast wel gedaan.......Het gaat redelijk met mij en de de knie, redelijk, meer kan ik er niet van maken, maar het is ook nog maar een week geleden, en de revalidatie duurt een jaar, dus tja....wat wil je dan......meteen kunnen lopen en fietsen en geen pijn meer.......gaat niet helemaal lukken ben ik bang..., ik ben als de dood dat ik de hoek van 95 niet haal met het buigen van de knie, dan wacht me een traktieapparaat voor een paar dagen in het ziekenhuis,en daar moet ik niet aan dénken.....Soms is het zo in het bio vakantieoord onder de quilt....

En dit is het geopereerde been, ziet er niet uit, helemaal knalroze geschilderd! speciaal voor de vrouwelijke patienten, mannen worden blauw geschilderd ( grapje), is over nagedacht......zulke dingen lees je nou nooit in voorlichtingsfolders. Mijn vriendin heeft samen met manlief het pleister thuis verwisseld. De verpleegster in het ziekenhuis zei opgewekt, zooooo, dat zie er goed uit! ik keek voorzichtig...., werd subiet onpasselijk! wat een enorme jaap!! en dan die krammen......ik lag gelijk weer met gestrekte oren achterover naar adem te happen, had ze het daar wel over mijn knie!? vandaar die zak aan de linkerkant op de foto, die doe ik eerst over mijn hoofd, gaatje erin voor een rietje......en dan hoor ik het wel als ze klaar zijn.....Ik neem hem ook mee als de hechtignen eruit moeten.....Je leert jezelf wel kennen voor zover ik dat nog niet wist, ik ben beslist géén held in dit soort dingen......Het leven is gauw bijzonder als je alleen maar onder de appelboom vertoeft en je verdiept in een spin die een vlieg vangt.Wat een pijnlijke aangelegenheid is me dit.Nee mensen, het valt me allemaal helemaal nog niet mee, ik ben niet alleen met quilten ongeduldig, dat is wel duidelijk.......Goeie week allemaal, de zon schijnt te komen vandaag!

mijn relatie met het koningshuis......

2011-08-12T07:15:00.025+02:00

Wat een rare titel van een quiltblogje zie ik jullie denken......quilt onze koningin misschien ook ? Eh, nou nee, niet dat ik weet tenminste, maar ik heb wel een andere soort gemeenschappelijks met haar.Luister en huiver.....Altijd zie ik onze koningin fluks en vief stappen tijdens allerlei evenementen, en dan dacht ik zittend voor de TV, verlangend,Ohhhh, dat wil ik ook.......Onze koningin heeft namelijk sinds een paar jaar een nieuwe knie waarmee zij weer vrolijk en pijnloos door het leven laveert, en nog wel op hakken ook....

Dus ik heb de stoute (platte) schoenen aangetrokken en ben naar Delft getogen, naar Dr. Driessen, (klik) de koninklijke orthopeed, die de nieuwe knie van koningin Beatrix heeft geplaats. Aldaar werden er foto,s gemaakt van mijn beider knieën en Dr. D. zei: Wat kan ik voor u doen ? waarop ik antwoordde: Ik wil een nieuwe knie van U, eigenlijk twee, maar eerst maar eens met één beginnen, en ik hoef er niet mee te kunnen skieën, net als de koningin,daar hou ik niet zo van, maar ik wil wel graag met die nieuwe knie straks weer over quiltbeurzen kunnen lopen en slenteren door straatjes met allemaal van die leuke winkeltjes zonder dat ik s,avonds en s,nachts verga van de pijn.

Dr. D. keek mij eens ernstig aan en ik zag hem denken......zit deze vrouw hier wel op haar plaats, hij keek naar de foto,s in de computer, en keek nog eens......en zijn antwoord was: Met welke knie zullen we beginnen? en zo is het allemaal gekomen beste lezers.......Ik hoor al jaren dat ik er eigenlijk veel te jong voor ben, maar ja,ik heb inmiddels wel twee totaal versleten knieën, ( ehh, niet overdrijven,nu één dan he......) en dat werd behoorlijk invaliderend, ik moest mijn lopende leven ( fietsen ging overigens nog uitstekend, zoals jullie weten,als ik maar niet te veel afstapte....) wel heel erg aanpassen. Logjes over wandelingen hebben jullie hier nooit gelezen......

Dus sinds afgelopen maandagochtend ( toen jullie kennis maakten met Tess....)heeft Dr. D. in het Vlietlandziekenhuis in Schiedam een gouden prothese in de linkerknie gezet, de bovenste prothese, precies dezelfde als de koningin heeft, dus dat belooft wat straks, ik heb de schoenen met hakken al in het zicht gezet!!........Ik schrijf het enigzins satirisch op, maar geloof me lieve mensen, het was bepaald geen feestje, het is absoluut nog steeds geen feestje en straks op mijn verjaardag zal het ook geen feestje worden, en ik mag hopen dat het op een goede dag weer wel "een feestje zal zijn".....afwachten allemaal maar ( een woord wat ik heb leren verafschuwen in mijn leven)Ik ga hier even niet stoer lopen doen. Ik moet het gewoon maar eens één keer hardop zeggen hoe ik het ervaar: ( en dan zeg ik het hier nooooit meer....) Ik vind mezelf echt ongelofelijk ZIELIG!!met 50 jaar al een nieuwe knie.En al lig ik hier nog redelijk tevreden in het bed, wat ben ik ziek en misselijk geweest!

Manlief heeft twee weken zorgverlof en aansluitend vakantie opgenomen voor het vrouwtje en de camping mensen, ( voor zover die er nog zijn met dit barre herfstweer....) ik heb een schattig koperen belletje onder handbereik.....Uh.... En nu weten jullie meteen waarom ik me in "desolate"oorden" als een sportschool heb opgehouden, niet om af te vallen ( al zou dat niet gek zijn) en ook niet voor de gezelligheid want die beleef ik daar niet, maar voor het aansterken van de beenspieren voor na de operatie.

48 km fietsen op het stalen tweewielros met de wind in de haren zoals een paar weken geleden zit er "even" niet meer in ( mijn grootste angst is dat dat voor altijd afgelopen zal zijn....Brrr, )maar ik heb om het niet te verleren maar een ander soort stalen rosje aangeschaft......voor binnen, je zet het op de grond terwijl je quilt, of leest, of TV kijkt of what ever... eventueel een ventilator ernaast voor het windeffect.....en helpt het niet dan geeft het toch moed!

Ik ben donderdag weer thuis gekomen. Het quilten staat even op een laag pitje. Voorlopig prik ik zes weken lang iedere dag in mezelf in plaats van in een stofje,vanwege de anti trombose inecties, Jakkie...... Ik heb besloten dat ik deze "gonnen", die ergens onderin een lade waren beland,allemaal stuk voor stuk op een ondergrond appliqueer, en dan zo aan elkaar zet met sashings er tussen, maar voorlopig ook maar even niets, of nou ja, heel veel oefenen, (PIJN!!) wat lezen,revalideren, met de beentjes omhoog en vooral bijkomen van alle emoties! De knie was wel erg slecht zei Dr. Driessen, dus ik heb het niet voor niets gedaan, een schrale troost!Ik heb diep respect gekregen voor al die zeventigers en tachtigers die "even"een nieuwe heup of knie krijgen.Ik heb veel berichten voor jullie in concept geschreven en ben nog niet helemaal in staat om mailtjes te beantwoorden, dus als het even duurt weten julllie de reden......Goed weekend iedereen!!